Mangifera. 
— 83 — 
AlfACARDIACEAE. 
zig met + 18 dunne aan weerskanten uitspringende zijnerveu, 200 
mM. bij 60. Bladsteel incompleet. Zijtakken der tweede orde 
dun, 15 — 20 mM. lang, aan den top bloemdragend. Bloemsteeltjes 
1 — 3 mM. Bloemen zeer klein. Kelkbladen 1.5 mM. lang, zeer dun- 
behaard. Bloembladen nauivelijks 2 maal zoo lang als da kelkbladen^ 
2.5 — 3 mM. lang, 1 breed; met 3—5 alleen aan den voet verbonden 
nerven waarvan de middelste iets meer uitspringt; schijf' vleezig in 
de (f bloemen met 5 diepe groeven^ waarin de bloembladen zijn in- 
geplant; één meeldraad 2 mM. lang, aan de binnenzijde aan de schijf 
vergroeid, staminodiën niet ontwikkeld of' soms 2 met zeer kleine 
helmknopjes : Bij een hiermede geheel overeenkomend exemplaar 
van herb. Kds. (13896 /3) uit Pangèntjongan zijn de hoogere 
bladeren steviger-leerachtig 130 bij 45 mM. — Vrucht klein naix 
pruim) volgens Blume. 
Aaiim. Buschrijving' naar Engler, aangevuld raet autheuthiek exemplaar in Herb. Bog. 
De verhouding der lengte van kroon en kelk waarop door Engler nogal gewicht wordt 
gelegd, varieert klaarblijkelijk, evenzoo het aantal uitspringende zijuerven der bladeren. 
Deze soort is vooral door de kleine lilueiiieii en kleine i'riichfeii gekenmerkt, echter zijn 
de vruchten van de door Blume hiertoe gebracTite „Saii.gir" (lees? Séiiyir, j.) vrij groot 
en die van de . S^niok^' j. zelfs zeer groot. 
Wij moeten hier opmerken, dat het ons niet gelukt is naar de boven gegeven beschrij- 
ving deze soort met zekerheid van M. indica te onderscheiden. Bloeiende exemplaren van 
gecultiveerde boomen uit herb. Kds. 398 ^, 400 ^ e. a. m. zouden met hetzelfde recht tot 
deze als tot M. indica kunnen gebracht worden. O. a. hebben deze alle 3—5 ribben op 
de bloembladen waarvan de 3 middelste nu eens meer dan eens mindei' onderling ver- 
bonden zijn, terwijl Engler als een der voornaamste onderscheidingskenmerken noemt, 
dat bij M. indica 3 — 5 vrije bij M. lanrina aan den voet verbonden ribben aanwezig zijn. 
Misschien zijn de bedoelde exemplaren hybriden die volgens Blume niet zeldzaam zijn. 
In elk geval zijn de soorten M. indica, M. laierina en M. longipes zoo nauw verwant, 
dat het voor talrijke door ons onderzochte specimina niet met zekerheid uittemaken was 
tot welk dezer 3 soorten? of variëteiten deze behoorden. 
Geogr: verspreiding: „Uitsluitend van Java bekend" (Engler). 
Greb ruik, enz. zie boven p. 77 onder Mangifera L. 
Foliis chartaceis vel tenuiter coriaceis, oblongo-lanceolatis, husi aciitis 
apice obtusiusculis, nervis lateralïbus utrinque circ. 12 — 15, venis dense 
reliculatis utrinque prominentibus ; paniciilae quam folia fere duplo Ion- 
gioris ramulis breviter pubescentibus, bracfeolis ovatis acutis, floribus bre- 
viter pedicellatis ; calycis sepalis ovatis, petalis lanceolatis quam calycis 
sepal'i fere triplo longioribus, costiilis 3 — 5 supra basin in unam conjunctis 
prominentibus instructis ; disco crasso obsolete 5-lobo; stainine fertili soli- 
