Anacardiaceae. 
— 106 — 
Spondias. 
sap (? gomhars). Bijna reukeloos. Smaak samentrekkend en eenigs- 
zins bitter. Bladeren 3 — S-jukkig (meest 5- of 6-jukkig), met 
nabij den top min of meer hoekige of afgeplatte spil ; blaadjes lang- 
werpig-elliptisch, geheel of bijna gelijkzijdig met wigvormigen of spits- 
en zelden nogal scheven voet ^en meestal plotseling toegespitsten top, 
met meest oppervlakkig- wij d-gekarteldeu of wijd-stomp-gezaagden rand, 
soms bijna gaafrandig, hoogst zelden (nooit alle blaadjes) gaafrandig 
met een groot aantal (16 — 25) dunne, evenwijdige, aan weerskanten 
uitspringende zijnerven ; randnerf meest zeer nabij den rand. Bladeren 
240—350 mM. lang; blaadjes meestal 90—110 bij 25—35—42. 
Bloempluimen korter of bijna even lang als de bladen (140 — 
240 mM.) van den voet af vertakt, zijtakken rechtuitstaande, ver van 
elkaar verwijderd, de onderste 50 — 90 mM. lang. Uiterste (tertiare, 
quaternaire) takken kluwenvormig de ongesteelde of (meestal) bij 
alle exemplaren van Poegër kortgesteelde bloemen dragend. Bloe- 
men ongeveer 4 mM. in diam. ; kelklobben driehoekig-eivormig ; 
bloembladen 2.5 niM. lang, meest aan de binnenzijde (in sicco) 
iets geplooid en daardoor schijnbaar zijdeachtige helmknoppen 
'/g mM., meeldraden half zoo lang als de bloembladen. Vrucht 
ellipsoidvormig, oranje geel 35 — 50 mM. lang bij 25- 35 (bij een 
exemplaar van Bantën, 486 /3, bijna bolvormig, 28 niM. lang 
25 breed), sappig. Middenvruchtwand 3 — ^4 mM. breed, sappig. 
Binnenvruchtwand (steen), geheel glad van buiten, met harde, 
houtachtige kern, met 5 uitspringende ribben waartusschen de 
ruimte met een vezelig-sponsachtig weefsel is opgevuld, inwendig 
met talrijke holten met een dergelijk weefsel, vijfhokkig, meest 
één- of tweezadig ; hokjes (ook de steriele) met dunnen houtachti- 
gen wand. Zaadhuid stevig-vliezig. 
Aanni. Besi-hrijving' naar talrijke bloem- en vruchtdrasrende specimina van Herb. Kds. 
Sp. mangifera j3 tuherculosu Blüme 1. c. 235 Engl. 1. c. p. 249, die zii-h door geknob- 
belde vruchten zou onderscheiden; zie Rümph. Coiu/omlinii Malacceiise Herb. Amb. i 162 
t. 61 schijnt ons naar de beschrijving: van Rumphius ong'etwijfeld bij S. <liilcis en niet 
hierbij te behooren. 
Geogr: verspreiding: Geheel Java ; vooral in Midden- en Oost- 
Java op 0-600 M. Het schijnt, dat de zeer naverwante ^. dulcis Bl. var. 
acida Engl. ook op grooter hoogte 1000 M. voorkomt; wellicht (?) ook deze. 
Door uiterste moeilijke onderscheiding dezer soort met genoemde varië- 
