Spondias. 
— 109 — 
Anacardiaceae. 
gelobden steen." Engt.er. Bladeren naar exemplaren in 's Lands- 
plantentuin ongeveer 250 inM. lang, 5— 6-jukkig. Blaadjes donkergroen 
met oppervlakkig-, vrij scherp gezaagden rand, bijna ongesteeld, donker- 
groen, V. ond. lichter met 12 — 20 zijnerven, die vlak aan don rand 
in een nerf samenkomen, lengte der blaadjes gemiddeld 80 bij 33. 
Vrucht naar een in 's Lands Plantentuin gekweekt exemplaar (nog 
niet geheel rijp), langwerpig, ongeveer 70 niM. lang 45 breed ; steen 
betrekkelijk klein, slechts beantwoordende aan het binnenste deel van 
den steenwand der overige soorten, 5-lobbig, gesteeld, beenhard, met 
t9,lriike, dikke, harde uitsteeksels bezet, die in een groot aantal naar 
alle zijden uitstralende, het vruchtvleescli doortrekkende, dunne ve- 
zels uitloopen ; hokjes naar boven geheel open. Vruchtvleesch wit 
(bij de onrijpe vrucht) aangenaam smakend als bijna rijpe appel. 
var. (X, acidcl Engl. Spondias acida Bl ; — Evia acida Bl. — 
Poupartia didcis Bl ; — Spondias dulcis Blanco. 
Bladeren wijd-gekarteld (bij de jonge plant gezaagd) steen ondui- 
delijk gelobd. 
Aa>uii. Beschrijving naar Engleb, aangevuld, vooral wat de vruclit betreft naar exem- 
plaren uit 's Lands- plantentuin (vi B. 53 e. a.). 
De variëteit ,3 acida Engl. schijnt ons voor zoover de volgens Blume in Java wild- 
groeiende exemplaren betreft eerder tot S. iiiaiijjifera dan tot .S'. didcis te beliooren, 
echter ontbreekt ons voldoende vergelijkingsmateriaal om dit met zekerheid uit te maken. 
Eenige exemplaren uit herb. Kds., die zich door langere bloemsteeltjes en diep gedeel- 
den kelk van de boven besidireven <S'. mangifera var. javanica onderscheiden, behooren 
misschien tot deze variëteit (14 350 jS 4336 /3 en? 511 j3). De nummers zijn in Bësoeki 
op ongeveer 1000 M. bij Pantjoer in afd. Panaroekan en op 600 — 800 M. bij Sëmpólan 
(Tjöramanis) in afd. Djëmbër door ons gevonden. De mogelijkheid bestaat, dat wij hier 
met een bergvorm te doen hebben van onze var. javanica van S. mangifern Willd. 
Om dit uit te maken is meer herbarium met bloemen en vruchten noodig dan wij bezit- 
ten. De aanteekcning over Geoyr. verspr. enz. hebben uitsluitend op het type, niet op 
de variëteit acida betrekking. 
Greogr. verspreiding: De echte iS". dulcis op Java alleen gecul- 
tiveerd. Vooral in West- Ja va o. a. bij Buitenzorg, bij Krawang, enz. 
niet zeldzaam door inlanders in tuinen geplant. Alleen in laagvlakte 
en lage bergstreken door ons gecultiveerd gevonden. Buiten Java : In- 
heemsch in Polynezië (Taiti, Samoa-eilanden) en Madagaskar" (Enulek). 
Ingevoerd in vaste land van Indië en daar Otaheite-„Apple genoemd" 
(Hooker). Volgens Rumphius uit Malakka in de Molukken ingevoerd 
en door hem Melukka-kedong-dong geheeten. — B 1 o e i- en v r u c li 1 1 ij d : 
Vruchten bij Buitenzorg in westmoesson. — Gebruik: Hout door inlan- 
ders op Java onbruikbaar geacht. Rijpe en bijna rijpe vruchten om 
aangenamen rinschen smaak bijzonder gezocht en veel op de markten 
