Anacardiaoeae. 
- 112 — 
Spondias. 
uitstaand; die der tweede orde pliiimvormig, de onderste 125 — 200 
niM. Schutbl. + 1 niM. Bloemsteeltjes 4—6 mM. Bloemen licht 
groenachtig-geel, naar peterselie riekend; bloemenbladen wit, 2.5 
mM. lang, schijf diep, 10-lobbig, geel. Vruchten obovaat-ellip- 
tisch aan beide zijden afgerond. Steen met 5 sterk uitspringende 
ribben, zeer hard, door een dikke, witte, vezelige laag omgeven en 
daardoor van buiten rond, glad. 
Aanm. Beschrijving naar Bngl., gewijzigd naar talrijke exemplaren van hort. bog. 
Sommige in Dec. bloeiend (o.a. YII A. 3, VI 45). De beschrijving komt vrij nauwkeurig 
met die van Enqler overeen, alleen zijn de vruchten nooit zooals Engler opgeeft ovaat, 
maar obovaat. De vruclif heeft een zeer aangenamen geur van pruimen maar smaakt 
zuur Enoler geeft belialve Java en Timor uitsluitend Afrika, Zuidzee-Archipel en Zuid- 
Anierika als vindplaatsen öp. Op Java wordt deze soort in 's Lands plantentuin gekweekt 
onder de onjuiste namen: Evki Brasilieiisls en Kvia Borhonica. 
Geogr. verspreiding: Op Java door ons alleen in West-Java 
o.a. bij Buitenzorg op 250 — 300 M. en alleen gecultiveerd. Bijna alleen 
in tuinen van Europeanen en langs wegen ; en in 's Lands Plantentuin 
met Odina voor steunboom voor klimplanten. Buiten Java : „Timor. Tro- 
pisch Afrika en Amerika" iEngler). „West-Indië, Caraibische eilanden, 
enz. Op Carayao op de hofjes geplant (Bischop Grev.). — Bladafval. ? 
Altijdgroen. — Gebruik: Hout: „onbruikbaar" (B. Grev.). Vruchten 
rijp aangenaam rinsch smakend en zuurachtig-aromatisch riekend ; in groot 
aantal meestal onder den boom liggend. .In West-Indië bijna alleen door 
varkens gezocht, zelden door mensclien gegeten. Volgens Baillon 
vruchten, schors, enz. voor geneeskundig gebruik geschikt. Cultuur: 
Als sierboom voor parken en als schaduwboom langs wegen wellicht aan 
te bevelen om de fraaie kroon. Inl. namen: KêdoiKjdoHy-sabrang, 
s. ml. ( — uitheemsche Kedongdomj) bij Buitenzorg. — H a b i t u s : Hoogst 
eigenaardige, schijnbaar gedoomde stam (zie boven) en gevinde bladeren, 
die zeer op iianophiillum fulcatum Bl. (Mangir, j.) gelijken. Door de 
zeer- scheefvoetige bladeren en den eigenaardigen schors nooit te verwarren 
met de andere Spondias ( Kcdongdony )-soo\'ie\\ van Java, ofschoon de 
vruchten daarop wel gelijken. 
Arhor 25 inefralis, coma densa, cortice quasi Erythrinae ovalifoliae 
modo dense aculeato ; ramis fuscescentibus glahris, lenticellis nutnerosis 
instructis ; foliis hiembranaceis 5 — d-jugis, petiolo commtini feretiusculo 
atque petiolulis brevibus puberulis; foliolis terminali oblong o-elliptico ex- 
cepto oblique oblongis basi saepe antice rotundata inaequilaferalibus acu- 
minatis, margine subintegra vel remote crenulata, nervis lateralibus patentibus 
utrinque circ. 8 — ^12 subparallelis cum venis stibttis prominentibiis vena 
marginali tenerrime sinuata. Paniculae tenninalis folia superantis amplae 
ramulis extimis patentibus, ubique, cum bracteolis ovatis, minute puberulis, 
pedicellis quam alabastra globosa paull) longioribxis ; caltjcis dentibus 
