AWACAKDIACEAE. 
— 116 
Dragon ïüMELUM. 
Aaiim. Beschrijving naar talrijke exemplaren van herb. Kds. (3 bloemdragende exem- 
plaren waarvan èèn tot de var. piibesceiis. Deze laatste lieeft de onderzijde der bladeren 
zoo in het oog vallend behaard, dat wij haar niet voor synoniem kunnen houden met de 
Sumatraansche variëteit (naar Miquel's beschrijving.) De variëteit komt in Oost- e« ook 
in Midden-Java op geheel dezelfde vindplaatsen voor als de gewone vorm en vertoont 
geene verschillen hoegenaamd dan in de beharing (ook de eierstokken zijn iets duide- 
lijker behaard). Wij vonden echter geen enkel exemplaar, waar zoowel behaarde als 
onbehaarde bladeren voorkwamen. Overigens schijnt de beschrijving der soort bij 
Engler hoofdzakelijk op de West-Javaansche exemplaren te passen, terwijl onze Midden- 
en Oost-Javaansche met langer toegespitste bladeren, meer bladnerven en bijna nooit ont- 
brekende haarbosjes in de bladnerf-oksels korteie bloempluimen en bloemsteeltjes, veel 
beter met de beschrijving van D. sylvesire Bl. f'van Borneo^ overeenkomen. 
De hieronder volgende gegevens over Geogr. verspreiding, enz. hebben zoowel op de 
species als op de variëteit pnhescens K. et V. betrekking, waar niet uitdrukkelijk het 
tegendeel beweerd is. 
Geogr: verspreiding: Geheel Java O — 900 M. maar bijna uit- 
sluitend op O — 500 M. In laatsten lioogtegordel vooral in Midden- en Oost- 
Java algemeen. In West-Java niet zoo algemeen, maar in de laagste 
streken o.a. bij Palaboehan in Zuid-Preanger en bij Tjemara in Z. W. 
Bantën toch niet zeldzaam. Bij Ragadjampi in Banjoewangi, enz. zeer 
algemeen. De var. xmhescens K. et V. door ons alleen nog gevonden 
(1) bij Tjilatjap op Noesakambangan ; (2) in afd. Banjoewangi en(3) bij Soe- 
bah in Pëkalongan alle op O — 100 M. zeehoogte en (4) bij Tjöramanis (Sem- 
pölan) op ongeveer 700 M. Op die vier vindplaatsen echter ook het type 
voorkomend. Buiten Java: Het type op „Burma, Malakka, Andaman- 
eilanden; Borneo" (Engler), Celebes en Batjan (K. et V. naar Herb. 
Teijsm. in Mus. Bog. 11807 en 630) De var. puberula Exgl. volgens 
Engler alleen van Sumatra en de var. jnt^escens K. et V. volgens ons 
onderzoek nog alleen van Java bekend. — Standplaats: „Zoowel op 
periodiek zeer droge als op constant vochtige vruchtbare gronden ; echter 
alleen op de laatsten de voornoemde kolossale afmetingen bereikende en 
zulks bijna nog alleen in het benedendeel der heete laagvlakte. Zoowel 
in zeer heterogene altijdgroene hoogstammige oerwouden (o.a. bij Raga- 
djampi) als in loofverliezende o.a. in de meeste djatibosscheu. Voor- 
komen: Niet gezellig. — Bladafval: Altijdgroen of soms (?) loof- 
verliazend. — Onderdom: Aanzienlijk. — Bloei- en vruchttijd: 
Door ons in Mei bloemen en in Sept. — Nov. rijpe vruchten verzameld. 
Zeer rijk bloeiend. De talrijke groote njkbloemige pluimen vallen dan 
in het oog. Nogal rijk vruchtdragend. — Gebruik: Hout alhoewel in 
zeer groote afmetingen en groote hoeveelheden te krijgen door de inlan- 
ders bijna nooit gebezigd om de geringe sterkte de zeer geringe duurzaam- 
heid en den groven draad. Volgens in loco ontvangen mededeeling van 
inlanders zijn de meeste dikke i?aoe-boomen hol. Rüjiphius noemt het 
hout „slecht met een groot week hart". Hout eöen wit. Geen kern- 
hout. Schors enz. : Op Java worden de rijpe vruchten rauw soms gegeten 
om de rinschen smaak. Rumphiüs spreekt van een door wellicht cultuur ver- 
edelde variëteit met veel groote en zeer smakelijke vruchten, die in 
de Molukken (gekweekt ?) zou voorkomen. Volgens R. jonge vruchten 
op Ambon soms met groenten gekookt, enz. als toespijs bij de rijst en 
bladeren voor medicijn. — Cultuur: Niet aan te bevelen, tenzij ineen 
park om den eigeuaardigen habitus. — I n 1 . namen: Bij Palaboehan in 
Preanger en bij Tjëmara in Z. W. Bantën ' Daoe, s. of Dahoe. s. In 
