Anacardiaceae. 
— 126 — 
Semecarpüs. 
Adinii. Beschrijving' uitsluiteml naiir talrijke exemplaren van lierb. Kds. en levend 
exemplaar in Hort. Bog. VI B 70 ; dit bloeiende Januari 1896; geen authentiek gezien. 
De bladvorm en stevigheid en het meer- of minder uitspringen der nerven varieeren 
bij deze soort buitengemeen bij exemplaren van verschillende standplaatsen, echter zijn 
de verschillen zoo weinig scherp begrensd, dat het moeilijk valt verschillende variëteiten te 
onderscheiden. 
De Oost-Javaansche en een gedeelte der Midden-Javaansche komen volmaakt overeen 
met S. Forsteiiii Bl., (Specimen in Herb. Bog., op Ternate verzameld door Forst (Forsten ? 
FoRSTEK ?), waarvan deze soort volgens Engler door de gestoelde bloemen moet verschil- 
len, wat echter minder juist is; naar het schijnt heeft Exgler geen mann. bloemen dezer 
soort gezien en van S. Forsfenii geen vrouwelijke. 
Van S. caesia Bl. door Bngler als variëteit bij S. heterophylla getrokken komt slechts 
een exemplaar (enkele losse bladen) in herb. Kds. voor zonder bloem of vrucht en o. i. 
even als het authenthieke van een jonge loot van Me7rf>(oc/i(/?« /0)/!e«<osa HooK. afkomstig. 
Geogr. verspreiding: Geheel Java. In Midden- en Oost- Ja va 
in vele streken algemeen ; in West-Ja va nogal zeldzaam of althans niet 
zoo algemeen. Uitsluitend op O — 900 M. en bij voorkeur O — 500 M. ; 
o.a. in meeste djatibosschen. De eenige ons bekende vindplaats op 900 M. 
is distr. Wanaredja in afd. Limbangan in de Preanger. Buiten Java: 
Sumatra (volgens Engler, door Korthals e. a. verzameld) ; Molukken, 
Ternate, {= S. Forstenii door Forstex, Teysmanx) in Herb. L. B. — 
Standplaats: Bij voorkeur in loofverliezende ; homogene bosschen (o.a. 
djatibosschen) op periodiek drogen of zeer drogen grond ; echter soms 
ook aan beekoevers, maar daar volstrekt niet bij voorkeur zooals GlnUi 
Eenyhas L. — Voorkomen: Nooit gezellig ; meestal geïsoleerd. — Blad- 
afval: Altijdgroen. — Ouderdom: Nogal (?) aanzienlijk. — Blo ei- en 
vruchttij d: Juli — Oct. bloemen door ons verzameld. Rijk bloeiend. 
Nogal rijk vruchtdragend. — Gebruik: Hout: als te weinig duurzaam 
en te grof niet door de inlanders gebezigd ; bovendien het kappen te 
zeer gevreesd om het giftige sap. Geen kernhout. Hout effen wit, 
reukeloos; grof; nogal licht. Schors enz. Niet gebezigd maar alle deelen 
van deze boomsoort overal evenzeer gevreesd om het scherpe gomhars- 
achtige sap, dat bij insnijding of beschadiging uit alle deelen vloeit. Dit 
sap veroorzaakt bij aanraking van de huid een roodkleuring, zwelling en 
jeukte. De op bulten van muggenbeten gelijkende plekken gaan zeer 
licht in zweren over (doordat (y) de bulten opengekrabt worden). Wij 
hebben ons van de werking overtuigd door een paar droppels van 
het versche sap op de bovenvlakte van de hand te snieren. De rood- 
kleuring volgde binnen een paar uur; de ,.galbulten" kwamen eerst veel 
later, maar bleven vele dagen hinderlijk. De inlanders bezigen uitwendig 
kalk met cocosolie vermengd tegen de ontsteking. De plant behoort 
echter tot de meest gevreesde van den Maleisclien Archipel. Ons werd 
een geval medegedeeld van een inlander, die (gedwongen) een volwassen 
boom dezer soort had moeten omkappen en toen ruim zes weken lang 
zeer veel hinder gehad van talrijke zweren op bijna alle deelen van het 
lichaam. Dit geschiedde in de afd. Banjoewangi. In diezelfde afdeeling 
werd door ons van een genummerden boom in 1889 eigenhandig — zulks 
omdat zelfs voor een rijksdaalder geen koelie daartoe bereid was — een 
fleschje met het zwartbruin, spoedig verkleurend en dikvloeibaar wordende 
sap gevuld. Dit fleschje werd door welwillende tusschenkomst van Dr. M. 
Gkeshoff, toen chef van het pharmocologisch laboratorium van 'sLands Plan- 
tentuin te Buitenzorg opgezonden naar Prof. Wefees Bettinck, hoogleeraar 
