AjfACARDIACEAE. 
— 134 - 
Melanochyla. 
haard, met + 22 dunne, schuin uitstaande, Tan onderen sterk uitsprin- 
gende zij nerven; 1 80— 310 mM. lang, 40 — 80 breed. Vruchtdragen- 
de bloempluimen veel korter dan het blad (120 mM. lang, onderste 
zijtakken 40 mM.). Jonge pluimen dun-roestkleurig-behaard ; schut- 
blaadjes lijnvormig, laiig-grof-behaard. Bloemknoppen bijna 
zittend, bloembladen in de bijna open knop tweemaal langer dan de 
kelk, van buiten aan den voet fijn-bruinachtig-behaard, van binnen 
lang-grof harig ; meeldraden klein, lang behaard. Eierstok kort-dik- 
behaard evenals de zeer korte stijl. Y r u c h t zeer dun-behaard met 
ringvormige verdikking aan den voet en van den steen loslatend 
vruchtvleesch. 
Ariiim. Beschrijviu<; der soort naar Englek en Hooker (jreeu authentiek exempl. 
gezien); die der variëteit naar twee specimina 12554 (3 en 4-40 ,3 van herb. Kds. Deze 
verscliilt van het type vooral door de smallere, volwassen geheel onbehaarde bladeren, 
en nailert daardoor tot M. anyustifoVKi Hook. v, welke laatstgenoemde soort echter door 
veel langere, slanke, aan den voet aangezwollen bladstelen kenbaar is. Het komt ons 
voor, dat Seiiiecarpiis caesia BI., door Engler als variëteit van !>. hefcropJii/Iki beschreven, 
hiertoe behoort; althans het door ons onderzochte specimen wijkt in geen enkel opzicht 
van onze soort af dan door de dunnere bladconsistentie, den spitsen voet en het sterke 
grijsachtige wnas der onderzijde ; al welke eigenschappen doen vermoeden dat het van 
een jonge loot afkomstig is, terwijl de bladnervatuur niet (mbelangrijk van die van 
Semecurpiis heterophi/lhi afwijkt. Bladeren van dit specimen lans-werpig-lancetvormig, 
naar beide uiteinden toegespitst, vliezig, van boven onbehaard, van onderen geheel grijs- 
blauw en aan de middelnerf dun behaard, met ongeveer 20 — 26 evenwijdige zijnerven, 
door zeer regelmatige, evenwijdige dwarsaders verbonden, met weinig uitspringende ver- 
takkingen. Blad '/j meter lang bij 70 mM. breed; bladsteel hort (± 15 mM.) gelijk- 
matig vleezig gezwollen. 
Deze soort is nieuw voor Java. 
Geogr. verspreiding: Uitsluitend in West-Java op O — 1200 M.: 
alleen in Z. W. Bantën, afd. Tjaringin bij Tjomara op 0—200 M. en in 
de Prëanger, ai'd. Soekaboemi bij ïaköka in distr. Djampang-wètan op 
1000 — 1200 M. door ons slechts een paar boonien gevonden. Buiten- 
gewoon zeldzame boom. Buiten Jucu: Deze variëteit (of nieuwe i* 
soort) onbekend. De soort M. tomentosa Hook in Malakka. Standplaats: 
Hoogstammig, heterogeen, altijdgroen oerwoud op constant vochtigen, 
vruchtbaren grond. — Voorkomen: Verstrooid tusschen een paar 
honderd boomsoorten. — BI oei- en vruchttijd: lu Juli (1891) bloe- 
men en in Juli (1892) te Takoka rijpe vruchten verzameld. — Gebruik: 
Hout zou onbruikbaar zijn. Schors, enz. niet gebezigd. Het sap van alle 
levende plantdeelen evenzeer gevreesd als Semecurpus-^aiT^. — lal. namen: 
Meestal met Semecarpus heterophijlla Bl. verward en Eonyus, s. bij 
Takoka (Preanger) en y Ih'nc/ds-manoek, s. bij Tjeraara (Banton). Bij 
Palaboehauratoe (Preanger) heet Buchanania fiorida ScHArEK ook vaak 
Renyus-manoek, s. — Cultuur: Niet aan te bevelen. — Ha b i tus : 
veel op de gevaarlijke Ingas, j. (= Brngas, s. = Semecarpus) gelij- 
kende; echter blad vorm bloem en vrucht verschillend (zie beschrij viugj. 
