Anaoardiaceak. 
— 138 — 
Anacardium. 
Ainiiii. Besi-hrijviiig' bijna jjcheel iiiuir de literatuur; vooral naar Bischop Grevelink, 
Nuttige Planten en Watt. Diot. Eeon. Products. 
Ge O gr. verspreiding: lii Zuid-Amerika inheemsch. Van Jamaica 
over al de West-Indische eilanden van Cuba en Mexico tot Brazilië en 
genaturaliseerd in tropische landen ; o.a. in den Maleischen Archipel. 
Volgens RuMPHius reeds in 16e eeuw hier ingevoerd. Thans op Java 
in de meeste gi'oote dorpen in tuinen van inlanders geplant op O — 1200 
M. — Gebruik: Hout: Burma soms voor ruwe pakkisten, houts- 
kool en kleinen scheepsbouw gebezigd; rood, nogal hard, fijndradig; 
spec. gew. = 0.8" (Watt l.c). Op Java zeer weinig gebruikt, aangezien 
de boom om de vruchten geplant wordt; bovendien zeer krom en laag- 
vertakt. Schors enz.: De vruchtdragers (= gezwollen, sappige vrucht- 
steel) door de inlanders om den rinschen smaak nogal gezocht. Uit den 
stam vloeit soms een gom, die aan de lucht in vuistgroote stukken ver- 
hard buiten op de schors zit ; opgelost levert deze gom een zeer goede 
brievenlijm. De gomhars van de vruchtwand veroorzaakt bij aanra- 
king hevige huidontsteking met zwelling als sommige 7?/iMS-soorten. Uit 
den in Britsch-Indiö veel rauw gegeten kiem aldaar een uitmuntende 
braadolie geperst, die even bruikbaar zoude zijn als olijfolie. Uit den 
vruchtwand een andere (blaartrekkende en huidontsteking veroorzakende) 
olie gemaakt van veelzijdig geneeskundig nut o.o. een uitstekend uit- 
wendig middel tegen een bij inlanders op Java niet zeldzaam voorko- 
mende ziekte, waarbij in de voetzolen diepe, pijnlijke barsten komen. 
Deze olie bestaat uit cardol en Anacardium-zmo: „In de buitenste 
vruchtwand zit vrij Anucardium-zuur, cardol en looistof. De voor het mer- 
ken van witte kleeren zeer geschikte, maar zeer gevaarlijke, cardol-inkt 
bestaat uit een ingedampt alcoholisch extract uit de vruchten van Ano- 
c.ardiiim occidentale. In Berlijn b(>staat een politievoorschrift, waarbij 
de verkoop van z.g. cardol-merkiukt verboden is om het gevaar dat 
deze oplevert bij aanraking van huid" (Geissler en Möi.lek Real en- 
cyclopiidie I 348) Dr. Vorderman deelt ons mede, dat de zaadlobben in 
water geweekt te Batavia op de pasars (markt) te koop worden aange- 
boden tot culinair gebruik. Zij worden geroosterd en in dien toestand in 
stopflesschen opbewaard om tot lekkernij te dienen. De zaden uit Voor- 
Indië slechts zelden naar Europa uitgevoerd ; locaal echter gezocht. Jonge 
bladeren bij Buitenzorg soms als groente bij de rijst. B. Greveeink zegt 
nog van de zaden: „De gedroogde witte zaadlobben of pitten van 
de noot worden in West-Indië met suiker tot borstplaat gebakken, een 
banket, waarvan het te verwonderen is, dat het in Europa niet reeds 
lang een plaats op de theetafel heeft gevonden". — Cultuur: om de 
vruchten aan te bevelen. — Habitus: Kromme boom niet typische 
vruchten (zie boven in de soortbeschrijving). 
yiArbor mediocris; ranmlis laevihtis apicem versus dense foliosis; foliis 
subcoriaceis ntrin<iue glaherrimis petiolo laminae ^ j longitudine aeq^uante 
suffultis, ohovatis, apice rotundatis, siibtruncatis vel eman/inafis, bast 
subacutis vel obtusls, venis minute reticulatis stibtus prominuUs ; panicula 
ampl/ssima, foliis saepe duplo longiore, ramulis extimis dense mulfifloris, 
cmn foribus doise et brev'iter cinereo-pilosis pedicellis flore brevioribus, 
