Magnolia. 
— 149 — 
Magnoliaceae. 
Aaiiin. Beschrijving naar verschillende exemidaren van Herb. Kds. die onderling 
eenigszins varieeren in de breedte der bladeren en de beharing der twijgen en bladstelen, 
zeer kenbaar door het uitspringende, zeer fijne adernet evenals bij Tahmitia ele(jans. 
Onze exemplaren onderscheiden zich van het auth. door veel dunnere stengels en bloem- 
stelen. Het authenthiek exemplaar is door Mann in 1890 in Boven Assam verzameld 
en de soort van elders niet bekend. Indien onze determinatie juist is, is dit dus weder 
een voorbeeld eener alleen in Midden-Azië en op Java gevonden boomsoort. 
Volgens eene schriftelijke mededceling (Februari 1895) van Dr. Boerlage over eenige 
herbarium-exemplaren dezer door ons voor Magnolia Fealii King gedetermineerde soort, 
waarvan voor bet eerst het voorkomen van het geslacht Magnolia op Java wordt gecon- 
stateerd beschouwt deze geleerde haar als zeer verwant aan Magnolia Gustatii Kikg of 
daarmede identiek. Zonder de beschrijving van King te raadplegen is het ons niet mo- 
gelijk deze kwestie te beslissen. 
Geogr: verspreiding. Uitsluitend door ons in West-Java gevon- 
den, en wel slechts drie boomcn, in de Prëanger, afd Hoekaboemi in 
distr. Djampaug-wètan, bij Taköka op ongeveer 1200 M. en in afd. 
Limbangan bij Pangèntjöngan op 1200 — 1500 M. Buitengewoon zeldzame 
boom. Buiten Java: Himalaya (?). — Standplaats: Hoogstammig, scha- 
duwrijk, heterogeen, altijdgroen oerwoud op zeer vruchtbaren, constant 
vochtigen grond. — Voorkomen: Geisoleerd tusschen een paar honderd 
andere boomen. — Bladafval: Altijdgroen. — Bloei- en vrucht- 
tijd: Bij Pangèntjöngan tegelijk bloemen en rijpe vruchten in Aug. ; 
bij Takóka in Juni bloemen verzameld en in Juli vruchten. — Gebruik: 
De boom is zoo zeldzaam, dat aan de door ons ondervraagde inlan- 
ders het gebruik dezer waarscliijnlijk nuttige boomsoort niet bekend 
was. Bladeren reukeloos; nogal bitter; om de groote gelijkenis met 
echten Manglit, s., volgens sommige inlanders abusievelijk daarvoor 
aangezien en daarom het hout als bijzonder deugdzaam vermeld. Nader 
onderzoek van hout hoogst gewenscht. — I n 1 . namen: Bij Pangèn- 
tjöngan Tjempaka-goenoeng , s. en bij Taköka constant Manglif, s. ge- 
heeten evenals Michelia velidina Bl. De eerste naam voor opsporing 
dezer zeldzame species bruikbaar ; de laatste niet. — Habitus: In 
bloem, blad, stam, vrucht, enz. als de echte Manglit, s. (zie hieronder). 
Arhor mediocris? Ramuli graciles, terefes, fusci, lenticell is pa reis rotun- 
dis, extinii cum geminis elongafis teretibus albido-lanati, glahrescentes. 
Fulia breviter vel hrevissime petioluta (pet. O — 10 mM. longo, ecicatrisato), 
elliptico-oblonga vel obovato-oblonga apice breviter apiculata, basi attenuata 
in petiolum decurrentia, coriacea, siiJilits cum petiolo breviter pubeseenlia, 
glabrescentia, deinum glabra, nervis iitrinqiie 13—17 tenuibtis erecto- 
patentibus, subtus prominentibiis^ utraque facie conspicue, subtilissime 
areolato-reticulata (utut in Talauma elegans^, saepius MiO — 200 mM. lang, 
60 — 75 lata, vel et 220 longa, 58 lata, in vivo utraque facie intense viri- 
dia, supra nitidula. Flores longissinie pedunculafi, pednnc. 50 — 75 mM. 
longo, glabro. Alabastra + 25 mM. longo, glabra, mucronulata. Sepala 
3 subcoriacea oblongo-elliptica, petala 6,2-verticillata, angusie oblonga, 
acuta, carnosa, interiora breviora crassiora. Stamina ■±_ 20 acuta. Car- 
