Manglietia. 
— 151 — 
Magnoliacëae. 
zuilvormig; rolrond; bijna zonder gleuven; met zeer kleine wortel- 
lijsten; hoog boven den grond vorksgewijze vertakt. Primaire 
takken nogal krom en zeer rijk vertwijgd. Kroon: Zeer dicht; 
min of meer breed eivormig, soms hoogaangezet : Schors: 8 — 10 
mM. dik. Bros. Buiten grauw; niet bijzonder glad; met weinig 
diepe overlangsche barsten. Doorsnede en binnen vuil geelwit. 
Met lenticellen. Met weinig bladgroen. Zonder bijzonder sap. 
Reukeloos. Bijzonder bitter. 
Twijgen liclit-zwartbruin, dik, rond, met wratten, onbehaard, met 
talrijke dicht opeengedrongen ringvormige litteekens. Bladeren 
langgesteeld, met een Idein litteeken van het steunblad aan den voet^ 
elliptisch-langwerpig of breed-elliptisch of meestal obovaat-lancetvor- 
mig, met spitsen, iets toegespitsten top en spitsen voet, in sicco 
min of meer blauwgrijs, versch van boven lichtgroen iets glanzig, 
van onderen grijs blauwachtig, dof, onbehaard, even als de knoppen. 
Lengte meest 130 — 180, zelden 250 mM. B 1 o e m e n groot, op onbe- 
haarde, geringde 25 -40 mM. lange stelen, geelachtig, welriekend. 
Bloemscheede enkelvoudig, vliezig, geheel onbehaard, geelachtig- 
groen. Bloembekleedsels 9, in 3 afwisselende kransen, de drie 
buitenste groen, breed, langwerpig, dun, de drie binnenste smaller, 
vleeziger. Helmbindsels lang, priemvormig uitstekend. Stampers 
talrijk, groenachtig geel, tot een ovale kegel opeengehoopt ; stijl zeer 
kort, afvallend, eitjes talrijk. Vruchtkegel ongeveer 60—80 
mM lang, eerst groen witgesüppeld, later houtachtig en bruinzwart. 
Zaden 2 — 6, soms 12, rood, 
Geogr. verspreiding: Q-eheel Java vooral in West- Java, in Oost- 
Java buitengewoon zeldzaam en daar door ons slechts één boom gevonden op 
1200 M. langs Litjin naar Oengoep-oengoep in afd. Banjoewangi op Rahoeng- 
Idjèn-gebergte. In Midden-Java niet algemeen en daar door ons slechts 
op eenige plaatsen en niet in groot aantal gevonden ; o.a. op Wilis-gebergte 
in Madioen boven Ngëbël op 1300 — 1500 M. ; boven Simpar in Tëgal 
op den Gr. Slamat op 1350—1400 M. ; boven Soerdja op W. Praoe 
in Pëkalöngan (afd. Batang) op 1400 M. In de Prëanger in vele berg- 
streken een zeer algemeene boom, echter alleen op 1000—1600 M. en 
bij voorkeur op 1300 — 1500 M. Opmerkelijk maar moeilijk verklaarbaar 
schijnt ons de groote schaarste van deze soort in Bantën. Buiten 
Java: Onbekend? — Standplaats: Uitsluitend op constant vochtigen 
vruchtbaren grond : bij voorkeur in schaduwrijk hoogstammig hete- 
rogeen altijd groen oerwoud. Nooit in loofverliezende bosschen. Soms, 
dan echter bijna alleen in niet zeer jonge secumdaire bosschen. Vooral 
