Magnoliaceae. 
— 156 — 
MiCHELIA. 
als het spint; zeer breed; aan de lucht bleeker wordend. — Gebruik: 
Hout: Zonder uitzondering bijna evenzeer om groote sterkte, duur- 
zaamheid en andere deugdelijke eigenschappen geroemd als M. velutina 
Bl. Iu groote afmetingen en in res. Besoeki in vrij groote hoeveelheid 
nog te krijgen en daar hooggeschat voor bruggen- en huishouw en meu- 
bels. Voor de laatste bezigt men daar nog liever de verwante M. cdutina 
Bl. om het fraai gevlamd uiterlijk van het kernhout van laatstgenoemde 
soort. In vele bergstreken van Oost- en Midden-Java, waar djatihout 
moeilijk te krijgen is, vervangt vooral deze uitstekende houtsoort den 
djati bij groote bouwwerken. Schors, bladeren, enz.: niet gebezigd, tenzij 
soms (ie zaden in inlandsche medicijnen. Deze soort onderscheidt zich 
van de andere Javaansche Magnoliaceae en tevens van de meeste andere 
boomsoorten van Java door een sterken reuk naar Djai, j. {Zingiher- 
wortclstok) van de fijngewreven bloemknoppen en heeft daaraan waar- 
schijnlijk zijn Inlandschen naam in Banjoewangi (Tjnnjioka-djai, j.) te 
danken. De doorgesneden jonge vruchten rieken sterk naar jonge noten- 
muskaat (Mijristica fragrans Houtt.). Volwassen bladereu met een der- 
gelijken aromatischen reuk. — Cultuur: Zeer sterk aau te bevelen om 
het uitmuntende Djati {Tedona) evenaardende bouwhout, op niet periodiek 
uitdrogenden grond en liefst boven 400 M. in Midden- en Oost- Java. 
Voor reboisatie m. h. oog op irrigatie ongetwijfeld, mits met andere soorten 
vermengd, zeer geschikt. In res. Besoeki is in 1895 door houtvester 
S. P. Ham een begin gemaakt met aanplanting dezer soort in het groot 
ter voorziening in behoefte aan timmerhout. — Variëteiten en inlandsche 
namen: In de afdeeling Djëmbër van de res. Besoeki worden bij SPm- 
pölan door de Madoereezen van deze boomsoort (M. montana Bl.) inclusief 
het type 3 variëteiten onderscheiden en door ben 1. Knnpheung-tjeinpaka, 
md., 2. Kempheung-marsiki; md. en 3. Kcmpheung-mokndoeng, md. ge- 
noemd ; terwijl de Michelia velutina Rl. daar Krmpheiing-inangUÏk, md. heet. 
Volgens te Sempolan uit den mond van inlanders ontvangen mededeeling 
heeft No. 3 minder deugdzaam hout (cenigszins bros) dan de „soorten" 
No. 1, 2 en 4, terwijl de No. 4 het grootst wordt. Daarenboven is M. 
velutina van de andere drie dadelijk reeds aan het blad te onderscheiden 
daar de bladonderzijde bij No. 1, 2 en 3 geheel onbehaard en bij M. 
velutina wel is waar zeer fijn, maar toch reeds met het blootc oog 1) waar- 
neembaar-behaard is. M. montana Bl. draagt verder nog de volgende 
namen: In geheel Banjoewangi coii&tm^i Tjv mp>a ka -dj ai,], met miAmiin^ 
van alle andere species. In afd. Djëniber behalve onder genoemde namen, 
soms ook alleen Knnpheung, md. of Kadjoe-knnpheuni), md. genoemd; 
zonder daarachter gevoegde „soortnaam". In 1'robolinggo, afd Loemadjang 
liesiki, j. In Këdiri bij Gadoengan in distr. Paré Kadjcng-srkar, j. 
(= Kajoe-kemhang,j.) ? of Tjnnpaka. In Madioen boven Ngebèl op het Wilis- 
gebergte aan slechts weinig inlanders bekend en door sommigen Tjanpaka- 
djaj, j. of Kajoe-djaj, j., door anderen ? Traivas, j, of? Kajoe-trawas, j. 
genoemd. Op den Oengaran in Sëmarang en op 1650 jM. zeehoogte boven 
Tjigëntèng in de Proanger aan alle door ons ondervraagde inlanders naam 
onbekend. In Tëgal op den G. Slamat boven Simpar Jl/rtn»///, j. In Preanger 
veel minder goed bekend dan M. velutina Bl. en Manglietia glanca Bl. 
en daarmede om overeenkomst van hout en bloemen veelal verward en dan 
Baros, s. en Manglit, s. geheeten ; o.a. bij Taköka in distr, Djampang-wètan 
1) Of dit dus dii Tji »ipahu-ho(l-<>e van het Bosthreg-ltineiit van Java en Jladoeris? 
