Magnoliaceae. 
— 158 — 
MiCHELIA. 
nogal glad ; bijna zonder barsten. Doorsnede vuil-wit met oranje 
plekken (steencelgroepen) + 15 mM. dik. Binnen vuil wit. Met 
zeer veel bladgroen. Met veel lenticellen. Bijna zonder reuk. 
Smaak zeer weinig bitter. 
Bladeren matig gestoeld (20 — 25 mM.), elliptisch-lancetvormig , 
lang-toegespitst, 250 — 300 mM. lang bij 100, volwassen onbehaard, 
de jongste met zeer fijne, dunne aanliggende beharing ; knophulsel 
wit, zijdeachtig, alleen aan den voet met den bladsteel vergroeid: 
litteeken zelden langer dan 5 of 6 niM. Bladsteelvoet vleezig 
aangezwollen. Bloemen wit^ meest axillair ; bloemsteel + 20 
mM. lang, wit-zijdeachtig met één rond litteeken. Bloemhulsel 
uit ongeveer 12 bladen, niet in duidelijk gescheiden kransen, de 
buitenste 40 bij 9, binnenste 35 bij 4 mM. ; meeldraden + 30, 12 
mM. lang; staraperdrager met den 7 mM. langen steel 18 mM. lang; 
Stampers 10 — 12. Geur der bloemen zachter en aangenamer dan van 
M. Champaca. Vruchten nog niet bekend (soort naar het schijnt 
zelden vruchtdragend.) 
Aanni. Beschrijving van bladeren t/m rnic/if naar levend exemplaar in Hort. Bog. 
(IV F. 46) en van de schors naar Herb. Kds. (gekweekt). Zeer goed gekarakteriseerde 
soort, die door allerlei eigenschappen tussclien M. Clia)iipaca en .V. Montaxa in staat: 
kort litteeken en aanzwelling van den bladsteel, groote witte bloemen en gering aantal 
stampers. 
De soort wordt op Java veel gekweekt en zou volgens Blüme aldaar in de lagere 
bergbossclien spontaan voorkomen. Door ons werd deze soort echter nooit wildgroeiend 
op Java aangetroffen, zelfs ook nog nooit vruchtdragend. 
Zij schijnt buiten Java tot dusver onbekend te zijn. 
Greogr. verspreiding: Op Java door ons uitsluitend, echter zeer 
veelvuldig gecultiveerd aangetroffen in de meeste dorpen beneden 1200 
M. — Volgens Blume op Java wild. Wellicht heeft bij Blime vergissing 
met de ook witbloemige M. montana Bl. plaats gehad. Rujiphics geeft 
op dat de „witte tjëmpaka" (deze soort) op Ambon wildgroeit. Buiten 
Java: wildgroeiend onbekend. Waarschijnlijk in gekweekten toestand 
op andere eilanden van den Maleischen Archipel voorkomend. — Blad- 
afval: Altijdgroen. — Bloei- en vrucht tijd: Geheele jaar door. — 
Gebruik: Hout. Eigenschappen aan alle door ons ondervraagde inlanders 
onbekend, doordat de boom in den regel alleen gekapt wordt, wanneer 
die door te hoogen ouderdom of ziekte geen bloomen meer draagt. 
Waarschijnlijk goed bouwhout, aangezien alle andere Miclielia's goed 
hout hebben. Schors enz. Bloemen om den geur op de meeste pasars 
(markt) te koop. Zeer rijk bloeiend. Sommige deelen der plant in 
inlandsche geneeskunde gebezigd. — Cultuur: Algemeen door inlanders 
in tuinen gekweekt om de welriekende bloemen. De soort schijnt door 
langdurige ongeslachtelijke voortplanting meestal steriel geworden te zijn. 
Althans van een groot aantal bloeiende boomen konden wij geen vruchten 
