MiCHELIA. 
— 163 — 
Magnoliaceae. 
zich behalve door het deugdelijker? hout, de veel grootere kruinhoogte en aanzienlijker 
stamdikte (op dezelfde groeiplaats), minder vi'elriekende en zeer kort na het opengaan witte, 
later oranje wordende bloemen, nog door den meer afgeronden bladvoet (1) en het lit- 
teeken op den bladsteel, van de gekweekte soort, terwijl zij onderling weder door grootte 
der bloemen en lengte der vruohtaren varieert. 
Door MiQUEL en Hooker worden de genoemde verschillen met M. Chamjwca L. niet 
voldoende geacht om ze als soort af te scheiden. Evenwel heeft ons het onderzoek in 
loco (op Java) geleerd, dat het zeer waarschijnlijk is dat de gekweekte soort niet van 
de op Java wildgroeiende is af te leiden, maar van elders (Voor-Indië) ingevoerd en 
daarom hebben wij gemeend de Michelia vehttina Bl. voorloopig als species te moeten 
opvatten en niet als variëteit van M. Chanqmcrt L. 
Geogr. verspreiding: Geheel Java op 800 — 1400 M. niet zeld- 
zaam ; evenwel volwassen boomen met fraaie timmerhoutstammen in vele 
streken bijna uitgeroeid en thans nog meer in Oost-, dan in West-Java. 
Nooit boven 1400 M. en nooit beneden 800 M. door ons waargenomen; 
inzonderheid op 1000 — 1200 M. Buiten Java: Geheel onbekend. — 
Standplaats: Uitsluitend beperkt tot hoogstammig, heterogeen, schaduw- 
rijk, altijdgroen oerwoud op constant vochtigen, vruchtbaren, en bij voor- 
keur op zeer vruchtbaren grond. Bijna nooit in jonge, secundaire bosschen. 
Nooit in loofverliezende bosschen. Kieskeurige boomsoort. — Voorkomen: 
Verstrooid tusschen oen paar honderd boomsoorten. — Bladafval: Altijd- 
groen. — Bloei- en vrucht tijd: Bijna het geheele jaar (?) door nogal 
rijk bloeiend en vruchtdragend. — Vermenigvuldiging: alleen door za- 
den. Deze niet moeilijk in voldoende hoeveelheden voor cultuur te krij- 
gen. — Gr oe i sn e 1 h e i d : Op 1250 M. op nogal vruchtbaren grond ge- 
plante 33-jarige boomen : II z= 27 M. bij D = 55 cM. en H = 25 M. bij D = 
56 cM. ; beide met fraaien, rechten, grijzen stam en sierlijke eivormige 
kroon. Deze boomen staan in de reboisatie van een verlaten koffietuin (door 
het Binn. Bestuur in 1860 aangelegd met het oog op grondverbetering) 
bij Pangèntjongen in afd. Limbangaii (Prëanger). — Hout (van een paar 
houtmonsters (15655 (3) van het Museum der 7'^ afdeeling van 's Lands 
Plantentuin): nogal zacht, spint wit; aromatisch. Kernhout zeer breed, 
bleek-citroengeel, door breede, zeer lichtbruine banden fraai gevlamd ; fijn- 
dradig, met zwakken zijdeglans en zwakken, eigenaardigen, aangenameu 
reuk; jaarringen gekenmerkt door een fijne, witte lijn. Poriën klein, 
de meesten in radiale rijen van 3 of meer (tot ? 8 1 verbonden ; deze 
poriëngroepen regelmatig in het geheele liout verspreid. Mergstralen 
nogal fijn. — Gebruik: Hout: Zonder uitzondering door Inlanders en 
Europeanen om strijd geroemd om groote duurzaamheid, groote sterkte, 
gemakkelijklieid van bewerking, fraai uiterlijk en andere deugdelijke 
eigenschappen en door allen in veel opzichten gelijk- of hooger ge- 
schat dan djiiti (Tectona). In de bergstreken vooral in Këdiri, Probolingo, 
enz. vervangt deze soort, die vooral in den Java-koffie-hoogtegordel 
groeit, den djati voor huishouw en meubels. Vooral voor het laatste doel 
om het fraaie gevlamde uiterlijk zeer gezocht. Waarscliijiilijk zeer 
(1) Het hiervoren bedoelde verschil in vorm van bladvoet en litteeken op de bladsteel is zoo 
constant, dat een geoefend oog hoogst zelden een blad van de M. Champaca L. voor een blad van 
de op Java wildgroeiende M. velutina Bl. zal houden. Bovendien komt in den regel het litteeken op 
de bladsteel bij de wildgroeiende (M. velutina Ut.) zelden of nooit hooger dan do helft der bladsteel- 
lengte. 
