Myristicaceae. 
— 174 — 
Mtristica. 
225 bij 90. — (f Bloeiwijze scherm vormig, enkelvoudig of zeldzamer 
eenigszins vertakt, vrij langgesteeld (hoofdsteel 10 — 15 mM.), even 
lang of iets langer dan de bladsteel, veelbloemig ( — 15 bl.), zon- 
der of met afvallende schutbladen. Bloemen gesteeld (steeltje 
2 — 8 mM.) met een klein schuitvormig of meestal zeer klein, ring- 
vormig schutblaadje onder het bloemdek. Bloemdek (nog niet ge- 
heel open) eivormig 3 — 4-tandig. Helmzuil cylindervormig, naar 
boven iets verbreed, kort-gesteeld, ( + 3 mM. lang met den steel), 
steeltje dunner en veel korter dan de helmknopjes, v.o. dik behaard ; 
helmknopjes 10 — ^12 (moeilijk te tellen!) + 2.5 mM. lang. — ? Bloe- 
men onbekend. Jonge vruchten 25 —30 mM. lang, gerimpeld, dik 
rossig-behaard aan korte, vertakte steeltjes. Zaad (onrijp) met in 
slippen verdeelden zaadrok geheel omgeven. 
Aiiiiiii. Beschrijving' naar Herb. Kds. Determinatie niet geheel zeker, daar de beschrij- 
ving- van MiQUEL in enkele punten afwijkt eu een authenthiek exemplaar ontbreekt ; 
volgens MiQUEL zijn n.1. de bl. bijna zittend en hij telt slechts 9 of 8 helmknopjes. 
De overige kenmerken kloppen echter vrij nauwkeurig. Van M. Fatua verschilt deze 
soort voornamelijk door het gemis der aanzwelling aan den top der hoofdsteel van de 
bloeiwijze. 
Geogr. verspreiding: Alleen in Midden- cn West-Ja va op O— 400 
M. O. a. bij Kedoeng djati en bij Karang-asem in res. Semarang en bij 
pasangr. Tjëmara in Z. \A^. Bantën. Nergens algemeen. Meestal nogal 
zeldzaam. Buiten Java: onbekend. — Standplaats: In homogene, 
loofverliezende en heterogene, altijdgroene bosscben. In de eerste bij 
voorkeur op de voclitige plekken (o. a. in ravijnen), waar de uitdrogende 
invloed van den oostmoesson het minst voelbaar is. In de djatibosschen 
van Semarang echter niet bijzonder zeldzaam. — Voor k ome n : Geïso- 
leerd tusschen talrijke andere boomsoorten. — B 1 a d a f v a 1 : Altijdgroen. — 
Bloei- en vruclittijd: In April bloemen en in Juni rijpe vruchten in 
Semarang. Gebruik: Hout: Als te weinig duurzaam niet door de 
inlanders voor huishouw gebezigd ; voor grove pakkisten misschien bruik- 
baar. Schors, enz. : In Bantcn bij Tjëmara uit de zaden vroeger soms 
lampolie gemaakt. — C u 1 1 u u r : Wellicht alleen als sierboom (om de 
sierlijke bladeren) voor tuinen aautebe velen. — In 1. namen: In geheel 
Semarang aan de inlanders onbekend ; daar soms door hen met Wadany, 
j. (Pterospermnm) verward om de geelbruine kleur der bladouderzijde. 
Bij Tjëmara in Bantën evenals Myristica glaucu Bl. Künökla, s. ge- 
noemd. — Habitus: Typisch. In het bosch te herkennen aan het roode 
sap in den schors, de roodbruine kroon, de fraaie kleur van de onder- 
zijde der groote, langwerpige bladeren, die bijna altijd roodbruin of geel- 
bruin. Alleen aan de laatste eigenschap reeds te herkennen van alle andere 
javaansche Mi/ristica-soorten. Van do buiten Java in den Maleischen 
Archipel voorkomende Myristka''s gelijken de typische bladereu het meest 
op M. fatua Houtt. van Ambon. 
