Myristicaceae. 
— 191 — 
Myristica. 
Buiten Java: Achter-Indië ; Sumatra door Korth. volgens King. — Stand- 
plaats: Bijna uitsluitend op constant vochtigen grond in altijdgroen 
hoogstammig heterogeen oerwoud o.a. in vele bergbosschen. In de djati- 
bosschen alleen in ravijnen gevonden o.a. bij Karangasëm in afd. Grobogan. 
Op die plaatsen echter zeer zeldzaam. — Voorkomen: Niet gezellig; 
maar soms vrij talrijke individuen in hetzelfde bosch. — Bladafval: 
Altijdgroen. — Bloei- en vrucht tijd: Het geheele jaar met bloemen 
of vruchten, echter niet alle individuen tegelijk. Nogal rijk vruchtdragend. 
Gebruik: Hout: volgens de meeste inlichtingen niet voldoende duur- 
zaam en sterk voor huishouw. Schors, enz. : In enkele streken (o.a. 
Bantëm vroeger soms uit zaden lampolie gemaakt. Bladeren reukeloos 
en smakeloos. — Cultuur: Aantebevelen voor reboisatie m.h. oog op 
irrigatie en grondverbetering in geheel Java tot op 1100 M. ; mits 
vermengd met lichthoutsoorten. Als sierboom in tuinen om de fraaie 
bladeren wellicht bruikbaar. — Habitus: Eigenaardig. Van de andere 
Javaansche wilde notenmuskaat-soorten dadelijk te herkennen door de 
onder zilverwitte of lichtblauwachtig grijze bladeren. Door de laatste 
eigenschappen en de gelijkenis met sommige Lauraceeën-h\aderen door 
de inlanders soms met boomen van die familie verward. Geen enkele 
soort dier familie echter met rood sap in de schors en daarom reeds 
dadelijk in het bosch daarvan te onderscheiden. — Inl. namen: In de 
Prëanger vrij constant Ki-mdkla, s. doch door enkele inlanders soms 
abusievelijk Hoeroe, s. genoemd. In vele streken van Midden- en Oost- 
Java bij name geheel onbekend of dan meestal met zeer locale, ook van 
andere boomsoorten geldende namen aangeduid o.a. bij Soebah ? Plalar, j. 
In Banjoewangi om de van onderen grijswitte bladeren soms Walih-angin, 
soms Kadjéng-rah, j. De eerste naam ook voor soorten van geheel 
andere familiën ; de laatste voor een paar andere Myristica's. In Bësoeki 
bij Pantjoer Theureu-potèh, .md. dat wil zeggen de witte Theureu in 
tegenstelling met de andere daar voorkomende Myristica. 
Arhor mediocris; circ 20 — 22 M. alta, trunco erecto; ramis horizon- 
talihus. Ramuli feretes, striulati glahri versus apices cum foliis novellis, 
petiolis junioribus et inflorescenfiis breviter ochraceo-pulverulento-tomentella. 
Folia oblong O-la nceolata vel saepe anguste elliptica apice acuta vel subacumi- 
nata basi acuta vel obtusa saepe rotundata et ad petioli insectionem contracta, 
110 — 200 mM. longa, 35 — 65 lata (in ramulis florigenis) ; subcoriacea, 
glahra vel juniora subtus ad nervos et petiolos tomento subtilissimo obsessa, 
in sicco subtus saepius griseo-glaucescentia, nerois lateralibus 14 — 20 ascen- 
denti-arcuatis fortioribus, subtus prominentibus, venis teneris crebris reti- 
c.ulatis supra saepe prominulis. Folia in vivo nitida saturate-viridia, 
subtus glauca vel subargentea ; venatione tenerrima supra subprominula. 
(f Umbellae tubercuUs brevissimis axillaribus nunc bi-vel trifidis suffulti, 
5 — 10-florae. Flores modice pedicellati (in spec. jav.); pedicelli 5 — 12 
mM. longi; bracteola parva ooata saepius paruin supra medium, rarius 
flori magis approximata, rarissime infra medium inserta (omnia in eodeni 
specimine occurrunt). Alabastra ovato-vel obovato-globosa ; perianthium 
