Myristicaceaê, 
— 196 — 
Myristica. 
(Menado) enz., op Malakka ingevoerd en met succes in het groot geculti- 
veerd. Ook in Brazilië en West-Indië aangeplant ; de cultuur in Jamaica 
schijnt uit een handelsoogpunt van eenig belang te worden. Weinig 
belangrijk zijn de aanplantingen op Ceylon en Voor-Indië. Door een 
plotseling vernietigend optreden eener zwamziekte („blight";) is de in- 
standhouding en uitbreiding der groote culturen in Singapore en Penang 
een 25 jaar geleden onmogelijk geworden. Thans bedreigt een (derge- 
lijke ?) ziekte van de vruchten de voor een tiental jaar nog zeer bloei- 
ende notenmuskaat-cultuur in de Minahasa. Een nader onderzoek de- 
zer ziekte schijnt ons van veel belang toe. Afplukken en verbranden der 
aangetaste vruchten schijnt thans het eenige middel ter bestrijding. — 
Bladafval: Altijdgroen. — Bloei- en vruchttijd: het geheele jaar 
door. — Vermenigvuldiging: Alleen ? door zaad. Gebruik: Hout : 
Bijna nooit gebezigd om de waarde der vruchten ; zou niet duurzaam 
zijn. Schors enz. : De zaden (notenmuskaat) en de zaadrok (foelie) bekende 
gezochte specerijen en ook vermengd in inl. medicijnen. De jonge vruchten 
geconfijt gegeten. Uit de zaden een welriekende aetherische olie en niet 
vluchtige olie gemaakt. De laatste als nutmeg-butter bekend. Uit de 
foelie ook een aetherische olie vervaardigd. Dr. van Roaibitrgh deelt in 
„Cultuurtuin Tjikeumeuh (1892) het volgende mede: „De foelie bevat 
7 — 9 pCt. aetherische olie, die uit maceen (een terpeen), myristicol, myris- 
tinezuur en myristicine bestaat. De noten geven ook een aetherische 
olie, (5 — 6pCt.) die grootendeels dezelfde bestanddeelen als de foelieolie 
bevat, en bovendien een vet, muskaatboter geheeten. Dr. Greshoff vond 
in hier gekweekte noten 27.5 pCt. vet, dat bij 46° C. smolt. Ook in 
de bladeren vond ik eene groote hoeveelheid aetherische olie, (in jongere 
0.7 pCt. en oude 0.4 pCt.), die grootendeels uit maceen schijnt te bestaan. 
Van do 90 boomen wier bladeren ik distilleerde, geven 22 eene rechts- 
draaiende, de overigen een links-draaiende olie." Behalve M, fragans 
komen voor den handel nog in aanmerking M. speciosa "Warb. en M. 
succedana Reinw. Ook op Nieuw-Guiuea komen eenige soorten voor, 
die echter door het mindere aroma en de geringe grootte der vruchten 
voor den handel geen waarde hebben. Hetzelfde kan gezegd worden 
van de op de Philippijnen voorkomende soorten en ook van de West- 
Afrikaansche 31. Angolensis Welw. Foelie kan verkregen worden van 
iV. argentea Wakb., M. speciosa Warb., M. succedana Reit^w. en M. 
Scheffen' Warb., de beste levert echter alweer M. fmgans Houtt. ; in 
dit opzicht zijn de Nieuw-Guinea-soorten waardeloos. Vervalscht wordt 
de foelie dikwijls met die van M. Malabarica, de z. g. Bombay-foelie. - 
Verschillende boomen uit het geslacht Mijristica leveren nog vruchten, 
waaruit vet voor kaarsen en parafien bereid kan worden ; het meeste 
vet produceeren de Amerikaansche soorten o. a. M. Siirinameiisis ; syno- 
niem met Virola ^i'i«/7';it/»Jt'Ms/.s Warb. (Teysmaunia IV 755). — Cultuur: 
„De muskaatnootcultuur is, evenals die der kruidnagelen, langen tijd 
een monopolie geweest van de Oost-Indische Compagnie. Hoewel de 
cultuur tegeuAvoordig op Java, Sumatra, Malakka, enz. gedreven wordt, 
blijft het product van Banda nog steeds het best aangeschreven. In 1859 
gaf Teysmann uitvoerige inliclitingen over de cultuur. Men kweekt de 
muskaatnotenboom van zaad, dat in vruclitbaren grond, op beschaduwde 
kweekbeddingen wordt uitgelegd op 0.6 — 1.2 M. ouderlingen afstand. 
Na 8 — 12 weken ontkiemen de zaden. Als de boompjes voldoende groot en 
sterk zijn kan men ze overplanten. In den Cultuurtuin staan de boomen 
