EVODIA. 
— 217 — 
RUTACEAE. 
Nogal hooge boom H = 20—22 M. bij D = 40—50 cM. Hoogste 
gemeten boom II = 22 M. bij D = 83 cM. uit 2 stammen bestaande, 
die zich op borsthoogte splitsen. Takken: Niets opmerkelijks. 
Stam: Soms nogal recht; rolrond; zonder wortellijsten. Kroon: 
ijl. Schors: Buiten aschgrijs ; in doorsnede 9 mM. ; zonder blad- 
groen; zoo bitter als kinine. Bladeren aan bloeiende twijgen 
meest 300—350 niM. lang. Blaadjes 170 bij 65 ; de onderste kleiner ; 
bij niet bloeiende bladeren ruim ^/^ M., blaadjes 160 bij 45, 
eindblad 200 bij 55; steeltjes + 5 mM. van de eindbladeren 15 — 25 
mM. Blaadjes boven lichtgroen-glimmend, onder dof-bleekgroen. 
Bloempluim 120 mM. lang bij 80; steel 30—50 mM.; bloem- 
steeltjes ^j^ — ] inM. bloembladen 3 — 5 mM. ; meeldraden 6 niM. 
Vruchten na het openspringen ongeveer 4 kant met 8 mM. zijde. 
Aaitiii. Beschrijving der bladeren en cf bloemen naar verschillende exemplaren van 
Herb. Kds. en naar auth. exemplaren van llerb. Blume, der ^ bloem overg-enomen, der 
vrucht naar Herb. Kds. Bij exemplaren uit Sumatra, ongetwijfeld van dezelfde soort, zijn de 
(j^ bloemknoppen dikwijls 5-tallig', de bloembladen van buiten iets behaard, de helmdraden 
onbehaard; de bladeren van andere op de nerven zeer fijn-behaard. Bij de (3) ex. van 
E. fraxiuifolia Hook., door Thomson in Sikkim verzameld, zijn de blaadjes gekenmerkt 
door den scJiecen, aan de roorsijde breed afijerouden hladroet en den plotseling' spits- 
toegespitsten top. Voorts zijn de helradraden daar in de knop diclif huirj stijf harig 
en de bloemen dikwijls 5-tallig. De bladeren, door Hooker als onbehaard opgegeven, zijn 
bij deze exemplaren aan de onderzijde soms duidelijk behaard. Bij het door Pierre afge- 
beelde exemplaar is de bladtop iets minder toegespitst, en het blad nogal behaard van 
onderen, evenals de bladstelen ; verder zouden volgens hem de bloembladen van buiten 
een uitspringende behaarde middelnerf hebben, hetgeen met al de door ons onderzochte 
exemplaren in strijd is; wij zijn geneigd dit als een vergissing bij Pierre te beschouwen 
en houden de door hem afgebeelde soort niet voor verschillend van de Javaansche. 
Geogr. verspr. : Uitsluitend door ons in West- Java en westelijk 
deel van Midden-Java gevonden op 400 — 1000 M. ; slechts op een paar 
standplaatsen en slechts enkele boomen, nl. in distr. Djampang-koelön 
bij Sangrawa in de Preanger; op het Midangan-gebergte bij PringambR 
in de afd. Bandjarnegara (Banjoemas) enz. Niet oostelijk van Banjoemas. 
Zeldzame boom. Buiten Java : Subtropische Himalaya, Cochin-China" 
(Hooker).— Standplaats: Hoogstammig, altijdgroen oerwoud op vrucht- 
baren, constant vochtigen grond. — Voorkomen: Verstrooid. Bloei- 
en vruchttij d: Niet rijk bloeiend en meestal (?) weinig vruchtdragend. 
Bloemen in Juli door ons verzameld. Keeds opengesprongen leege vruchten 
aan den boom gevonden. - Gebruik: Hout: Als te weinig duurzaam 
niet door de inlanders gebezigd. In distr. Djampang-koelon werd het 
hout echter voor huishouw, onder dak bruikbaar genoemd Schors, enz. : 
niet gebezigd. — Cultuur: Voorloopig niet aan te bevelen. — Inl. na- 
men: Bij PringSmba en op den G. Kapal (= G. Djaran) in afd. Bandjar- 
nëgara constant Menjawak j. of Kajoe-menjawak, j. In distr. Djampang 
koeion, Preanger bij Sanggrawa constant Ki-bajawak, s. — Habitus: 
14* 
