Capparidaceae. 
— 264 — 
Capparis. 
wit, doch binnen met een groote vlek die eerst fraai geel, later bruin 
en eindelijk donkerviolet is. Stamper groen. Helmdraden wit, 
helmknoppen grijs. Jonge vrucht groen; geheel rijp zoude deze 
zeer smakelijk zoet en oranje gekleurd zijn. 
Aanm. Beschrijvinji- in hoofdzaak naar volledig lierbarium (talrijke specimina) van 
een enkel exemplaar uit Midden-Java, dat slechts ongeveer 3 Meter hoog is. Hiermede 
schijnt conspecifiek te zijn een exemplaar van het Idjèn-plateau dat 6 — 7 M. lioog is 
en een ander uit Noesa-kambangan dat tot een hoogte van + 15 Meter schijnt te klimmen. 
Vergeleken met auth. spee. van Bldme in Herb. Bog. en met een levend bloeiend speci- 
men van C. flexHosu Bl. uit den Kederlandschen (Amsterdamschen?) hortus in Hort. Bog. 
IV F. 52. Dit laatste is een heestertje, dat ons niet wezenlijk verschillend voorkomt van 
C. callosa. Zeer verwant met C. calïosa is ook C. micracantha DC. en door vele schrij- 
vers er mee vereenigd. Volgens Blüme heeft echter deze laatste soort een meer of min- 
der hartvormigen bladvoet terwijl Radi.kofer als zeer eenvoudig onderscheidingsteeken 
den vorm der opperhuidscellen noemt, die bij C. callosa sterk golfsgewijze gebogen en bij 
C. micracantha kleiner en met hoekigen weinig of niet gebogen wand voorzien zouden 
zijn. Een exemplaar van Zoll. no. 690 uit Banjoewangi als C. callosa gedetermineerd 
vereenigt het kenmerk van Blume met dat van R.vdlkofer en behoort dus tot C. micra- 
cantha. Het zelfde geldt van eenige exemplaren van C. micracantha (iv F 72 en xi B. 
52) levend in Hort. Bog., die bovendien door de bloemen (6 boven elkaar aan de stengel- 
leden met bloemstelen even lang als de bladstelen en bloembladen die slechts half zoo 
lang zijn als de meeldraden) scherp van C. callosa te scheiden zijn, ofschoon kleur en 
vorm der bloembladen overeenkomen. Volgens Miquel III. p. 31 zou echter het exem- 
plaar als C. micracantha opgenoemd in den laatsten catalogus van 's Lands-Plantentuin 
(dus wellicht iv F. 72) tot C. Forsteniana Miq. (van Bali) behooren. Voor zr)over wij 
konden nagaan naar verschillende exempl. uit Herb. Kds. en Herb. Bog. is het door 
Radlkofer opgeven kenmerk voor de bladen van een zelfde exemplaar constant; 
echter zou het wenschelijk zijn nader te onde rzoeken of het in geenen deele 
van ouderdom en standplaats afhankelijk is. Aan eenige exemplaren uit Herb. Kps., die 
wegens den anatomischen bouw door ons als C. micracantha zijn gedetermineerd, konden 
wij geen enkel ander onderscheidingskenmerk bij het gedroogde bloeiende materiaal consta- 
teeren, daar bij deze de bladvoet niet hartvormig maar hoogstens afgeknot was. 
Geogr. verspreiding: Door ons uitsluitend in Midden- en Oost- 
Java gevonden; van 0—1100 M. In vele djati-bosschen o. a. Sëmarang 
op 200 — 300 M. niet zeldzaam en op liet idjèn-plateau op 1100 M. bij 
oudheden van Sawahblawan zóó algemeen, dat men bijna van gezelligen 
groei kan spreken. Met Cocculiis laurifolius DC. vormt deze Capparis 
dilar het onderhout. Buiten Java: — Standplaats: Bijna uitsluitend 
op periodiek drogen en nooit drassigen grond ; zoowel in altijdgroen als 
in heterogeen altijd groen boseli. Op Noesakambangan op vruclitbaren 
constant vochtigen grond schijnt deze Capparis soms min of meer een 
klimplant te worden ; in de djati-bosschen en op het dorre Idjèu-plateau 
echter een echte boom met eenigszins klimmende takken. — Gebruik: 
Hout: zou onbruikbaar zijn. Vruchten zouden eetbaar zijn. — Inl. na- 
men: In Sëmarang bij Kedoengdjati en in Bësoeki op Idjèn-plateau 
constant Kh'doent/, j. Aldus soms ook een Diospijros soort genoemd (zie 
onze Bijdrage No. I). Op laatstgenoemde plaats ook Sanel; md. — Ha- 
bitus: Door de fraai geel of zwart-violet geteekende witte bloemen 
nogal in het oogvallend klein boompje. 
