RmZOPHORACEAE. 
— 280 — 
Rhizophora. 
(Gamble). — Gebruik van het hout: Op Java in sommige kust- 
streken veel voor brandhout gebezigd. Volgens Rümphius uitstekend 
voor houtskool. Volgens Gamble een te Calruttd bewaard houtmonster 
na 5U jaar nog gaaf; nochtans weinig gebezigd. Alleen in korte 
dunne afmetingen te krijgen. Gebruik van de schors enz : Op 
Java door de inlanders naar het schijnt niet gebezigd. Uit de steltwor- 
tels op Nieuw-Guinea volgens Schimper soms bogen vervaardigd. 
Volgens Gamble zouden de jonge kiemplanten in enkele streken van 
Indië soms gegeten worden en de schors als looimiddel dienen. — E x- 
ploitatie: Wellicht zal in enkele streken vooral aan de noordkust 
van Java eenig voordeel van deze uitgestrekte bosschen getrokken kunnen 
worden ; o. a. door verpachting tot kappen van timmer- en brandhout en 
inzamelen van de bast. (Zie hieronder „jl/««(yroré-bast"). — Inl. namen: 
Deze en de volgende soort, zoomede een paar Bi ii(/ioer(i-soorteii in de 
meeste streken van Java met één en denzelfden naam aangeduid : Tan- 
(IJang, j. md. of Bako-hiiLo, ml. Achter deze namen vooral achter den 
eersten wordt soms een tweede naam, een „soortsnaam" gevoegd bijv. 
Tati</Jcni(/-h)-(iH(/t/a, j. om de soorten onderling te onderscheiden. Die 
soortnaam is evenwel zóó onvast en zoo herhaaldelijk wordt door de 
inlanders de eene soort met de andere verwisseld, dat die tweede naam 
van weinig waarde is voor de opsporingen der soort. Een algemeene 
inlandsche naam voor alle ii'/»>o^^/(or«m/<! ontbreekt op Java. Zoo worden 
de 2 Cen'ojjs-soorten en één der Bnajitieni-soovten in enkele streken, 
ofschoon in habitus nog zeer op het type der Hhizajihoren gelijkend niet 
tot het geslacht TandJ<ni(/, j. gebracht, maar door afzonderlijke namen 
aangeduid; namelijk Titu/i, j. en LiiuJor^ j. Banioewangi. De geslachten 
Gi/nafrochcs en CaniUia worden, evenmin als dit door sommige botanici 
geschied is (o. a. door Miquel, die deze planten tot familie der Li'<inoti- 
(Imi; bracht) tot de Tandjaufi^ j. soorten gebracht en met afzonderlijke 
namen aangeduid. Slechts in Banjoewangi wordt één CaraUid-sooTt tot 
de T( ut (IJ (IN (/-soorten gerekend en soms daar 7\ui(IJ(ni(j-(/ir(i)i(/, j. of soms 
7)i)i(JJan(/-(/<ien(ienf/, j. genoemd. Geen wonder is het, dat waar zelfs tot 
voor korten tijd, (voor de mouographie van Prof. Schimper) nog onder 
de botanici groote verwarring bestond onder de BriH/iileni-soorteu, ook 
de inlanders vaak de eene soort de andere verwisselen. — Habitus. 
Hoogst eigenaardig: zie boven. Van de veel op Bhizojihora gelijkende 
Ccn'ojjs en Bnu/«ier(i-soorten dadelijk te onderscheiden doordat de stelt- 
wortels bij deze 2 geslachten nooit zooals bij h'fiizojtliorK 2 M. lang, maar 
of zeer kort zijn of ontbreken. 
Aan Teysmannia dl. IV afl. 5 is aan een artikel over ^Lnoistofbasten 
6)1 -extmcteii cun Nederhuidscli-Jnd/ë''' het volgende ontleend over de waarde 
van de: 
Mangrove-bast als looistof. 
Het geen in den laatsten tijd omtrent do waarde van ^indxf/rore-ha.'^f^ 
als looimiddel bekend is geworden vinden wij uitnemend gerefereerd in 
de navolgende in Teysmannia reeds verschenen mededeelingen van Dr. 
M. Greshüff en Dr. P. vax Rombvrgii. 
„In zijne monographie der kustvegetatie van den Indische Archipel 
(Ueber die Mangrove- Vegetation in Malayischen Archipel, 1891.) wijst 
Dr. Kaksten op het buitengewoon boog tannine gehalte, dat de planten 
