— 25 — 
Ebbnaceae. 
haardo bladeren (25—28 raM. bij 12 mM.) Zij beantwoordt volkomen a^n de afbeel- 
ding bij Roxb. t. 45. Hiermede komt geheel overeen een specimen van Panocm- 
bahan (Preanger) zonder bloemen. 
De overige exemplaren (alle van Midden Java) hebben alle 3-bloemige kort-ges'eelde 
(pedunculus 1—2 mM.) bijschermen en duidelijk gesteelde (3 — 5 mM.) bladeren met 
behaarde bladstelen, la vorm het midden houdende tusschen die van de var. angus- 
tifolia en Ebenus, Thwaites; bladeren breed- of smal elliptisch of soms eenigzins 
obovaat, met wigvormig versmalden voet en stompen uitgeranden of versmalden top 
(45 mM. bjj 18.) De vrucht wijkt eenigzins af van de beschrijving van Hiern door 
het bezit van 4—6 zaden in 3 hokjes en nadert daardoor tot M. ellipttea, waartoe 
ook de niet zittende bjjschermen der ^ speo. een toenadering verfoonen. Van M. 
elliptica wjjkt zij echter af door het bezit van 9 meeldraden, do 3-bloemige zeer kort 
gesteelde bijschermen, de ongesteelde ^ bloemen en de veel kleinere bladeren. 
Geogr. verspreiding: Door ons alleen gevonden beneden I50M. 
zeehoogte bij Margasari in Tegal ; bij Tjilatjap op Noesakambangan 
in Banjoemas; bij Panoerabahan aan de Zuidkust van de Preanger en 
in de omstreken van Kedoengdjati in Semarang; dus alleen in West- en 
Midden-Java O — 200 M. zeehoogte. Overal zeer zeldzaam. Buiten Java: 
„Voor-Indië" (Hooker l.c.) — Standplaats. Periodiek zeer droge gron- 
den in ijlgroeiend bosch (in djatibosschen van Tegal en Samarang). — 
Voorkomen: Nooit gezellig. — BI oei- en vrucht-tijd: Door ons 
bloemen verzameld in Oct. — Nov. en rijpe vruchten in Dec. Draagt rijk 
vrucht. — Gebruik: Aan inlanders geen gebruik bekend; denkelijk 
omreden boom te zeldzaam en hout niet deugdelijk. Spint wit. — Cul- 
tuur: Niet aan te bevelen. — Inl. namen: Dezelfde als Diospyros 
*buxifolia, echter aan de meeste inlanders even weinig bekend en de 
namen veelal locaal en van weinig waarde (zie hieronder). — ^ Habitus: 
nogal eigenaardig; de bladeren in grootte en vorm op Buxus semper 
virens en op Diosp. huxifolia gelijkend; echter bladeren en takjes veel 
minder behaard dan bij laatstgenoemde soort. Bladeren herinneren ook 
aan Agapetes microphyUa, Jüngh. en aan Pemphis acidula, Forst. Laatst- 
genoemde boom alleen vlak aan zee en eerstgenoemde op Java nooit 
beneden 200 M. zeehoogte. Daarom vergissing gemakkelijk te vermijden 
Arhor mediocris. Folia elliptica, vel obovata oei lanceolata, apice ob- 
tusa, basi angustafa, coriacea vel subcoriacea, glabra vel subglabra, breviter 
petiolata; flores 1 — 3-ni subsessiles, triineri, pubescentes, cymis sessilibus 
vel breviter pedunculatis, calyce corollaqm breviter trifidis^staminibus Q — 12 
glabris; in floribus femineis staminodia nulla, ovarium hirsutum, 3-locu- 
lare, (loculis nunc 2-ovulatis) fructus globosi vel ellipsoidei, glabrati, mo- 
noftpermi {nunc 1 — 3 — 6-spermi); albumen laeve; embryo centralis radicula 
elongata, cotyledonibus parvis spatlmlatis. 
2. Maba raerguensis, Hiern, I. c. 134; Hook. Fl. B. I. iv. 
552; KuRZ, For. Fl. ii. 139; — ? Diospijros frutescens, Bh. ^. taltak 
(fide Hiern, 1. c). 
