— 37 — 
Ebenaceae. 
buis, uitstaande of teruggeslagen, groenachtig met zwarte haren. 
Staminodiën aan de basis der kroon toegespitst met behaarde helm- 
draden; 8 bij de door ons onderzochte bloemen (12 volgens Hiern); 
in één nj, met de harige filamenten aan de kroonbuis vastgehecht; 
helmknoppen glad, toegespitst, vuilwit. Korte stijl met 4-deeligen 
stempel (volgens Hierin 4 stijlen); vruchtbeginsel en stijl dicht grof bruin 
behaard; 8-hokkig, hokjes één-eiïg. Vruchten bolvormig, in tuilen, 
vrij lang gestoeld, van boven iets afgeplat, rondom het stijl-over- 
blijfsel eenigzins ingedrukt, 25 — 30 niM. in mlddelijn eerst roet- 
achtig behaard, spoedig geheel glad; slippen der vruchtkelk met 
ver naar achteren omgevouwen, elkaar rakende randen, opstaand; 
zelden meer dan ^ van de hoogte der vrucht bereikend. Vrucht- 
vleesch kleverig, vuilwit van kleur. Zaden met dunne bruine 
zaadhuid, van buiten met dwarse plooien, met effen hoornachtig 
kiemirit en centrale kiem even lang als het kiemwit; worteltje rolrond, 
evenlang als de zaadlobben, deze bladachtig , langwerpig, drienervig. 
Annm. Daar mann. exemplaren in Herb. Kos. en eveneons in don Ilort. Bo». 
ontbreken, is de beschrijving der mann. bloemen naar Hiern overgenomen. De be- 
BC'irijving van Hassrarl van D. frutescens ^ !• O- P- ^67 heeft volgens Hiern ook 
op deze soort betrekking. 
Onder den naam D. cauliflora, Bl. beschrijft Hasskarl op dezelfde bladzijde de 
5 bl. dezer soort. 
Deze soort is onmiskenbaar door de fraaie elliptische bladeren roet sterk uitsprin- 
gende in het oogvallend netsgewijze nervatuur der onderzijde, terwijl do bovenzijde 
glanzig is en de aderen daar niet uitspringen. 
In geen enkele vrucht der 3 in den H irt. Bog. gekweekte exemplaren vonden wij de za- 
den tot ontwikkeling gekomen. Bij alle was een vleezig wit vruchtvleesch, dat een groote 
hoeveelheid kleverig vocht bevatte, mot acht smalle hokjes, waarvan de binnenwand 
glanzig hoornachtig is; boven in elk hokje haagt een 3 — 5 mM. lang zaadje met eeu 
bruine zaadhuid, die in tegenstelling met de goed ontwikkelde zaden in Herb. Kds. 
dik en geplooid is. 
Geogr. verspreiding. Oostelijk van de Preanger in geheel Java; 
uitsluitend in heete laagvlakte, 0—300 Meter; zeer algemeen in Oost- 
Java; nogal algemeen in Midden- en zeer zeldzaam in West-Java. Reeds 
door Leschenault, Horsfield en van Hasselt op Java gevonden. Buiten 
Java: „op Malakka" (Griffith). — Standplaats: Zoowel in ij Igroeiend 
loofverliezend bosch op periodiek drogen grond (o a. in vele djati- 
bosschen) als op constant vochtigen bodem in schaduwrijk altijdgroen oer- 
bosch. — Voorkomen: Niet gezellig; maar toch soms nogal veelvul- 
dig, b. V, in Zuid-Bi^soeki bij Poeger. — Bladafval: Altijdgroen. — 
Bloei en vrucht-tijd: Veelal Oct. — Dec. bloeiend, en Maart — Mei 
met rijpe vruchten. — Gebruik: Hout: Zou nogal duurzaam zijn, doch 
als meestal te klein zelden gebezigd. Schors, enz: Rijpe zaden om 
