Ebenaceae. 
— 54 — 
derscheiden zij zich ook nog van alle andere javaansche Diospi/ros-Boorten door de 
aanwezigheid van steencellen in het zeefvaten-gedeelte van den bladsteel, binnen 
den aan alle soorten toekomenden bastvezelring, terwijl het omgevende parenchym 
vrij is van steencellen. 
Merkwaardig ia dat in het Herb. Lugd. Bat. exemplaren voorkomen, die in niets 
anders afwijken dan in den kelk der vrouwelijke bloemen, en derhalve ook in den 
vruchtkelk. Het eerstgenoemde is door Tey8M4NN in Banjoewangi verzameld en als 
D. maritima, Bl. gedetermineerd, Zollinger heeft er zijn handteekening en een vraag- 
teeken bij geplaatst, terwijl er waarschijnlijk ook door Zoll. de javaansche naam Daoen- 
bfninn is bijgevoegd. De vrouwelijke bloemen, die kroon en staminodiën reeds 
verloren hebben, hebben een bladachtige, diep 4-deelige kelk met naar achteren 
omgekrulde randen. Deze is van buiten onbehaard en met een aantal kliertjes 
voorzien gelijk aan die der bladeren, van binnen dicht aanliggend geelachtig be- 
haard, terwijl de - omgebogen randen meer viltig zijn. De stamper heeft een 
korte vierkante stijl en is dichtbehaard. De vruchtkelk is veel grooter dan 
bij het type (25 mM. diam.j van buitan onbehaard uitgespreid, diep 4-deelig; de 
eenigszins naar achteren ombuigende rand der slippen scherp van het mid- 
den-gedeelte afgescheiden, dat van binnen aanliggend geelachtig behaard is. 
Vrucht en zaden zijn als bij maritima. Hoewel de 5 bloemen op het eerste gezicht tot 
een geheel ander type schijnen te behooren dan die van het door Hiern beschreven 
exemplaar, maakt de groote overeenkomst van alle andere deelen, gevoegd bij het 
verschijnsel, dat ook de typische vorm in de grootte en gedaante van den vruchtkelk 
varieert, het ons toch waarschijnlijk, dat wij hier slechts met een andere vorm van 
5 bloemen der D. maritima, Bl. te doen hebben. 
Het S exemplaar in Herb. Kds, van Tjilatjap (Banjoemas) afkomstig onder dtninl. 
naam Bram^i, j. heeft bloemen ongeveer aan de beschrijving van Hiern beantwoor- 
dende, waarbij nog kan gevoegd worden, dat de meeldraden niet onder aan het fila- 
ment behaard zijn, maar alleen daar, waar de beide helmknopjes ontspringen, terwijl 
van deze het binnenste veel kleiner is dan het andere en somtijds geheel ontbreekt. 
In aanleg zullen er dus waarsohijnijjk 8 meeldraden met 16 helmknopjes zijn. 
Bij alle javaansche exemplaren, zijn de bladeren grooter dan bij het specimen, dat 
voor authenthiek geldt, zoo bij 1741 jS: 220 mM. lang bij 75; bij 1722 p: 230 mM. lang 
bij 60. 
Geogr. verspreiding en Standplaats: Door ons alleen ge- 
vonden vlak aan de kust of op ziltigen grond nabij de kust van Xoord- 
Pekalongan bij Soebah, op Noesa-karabangan in Banjoemas, bij Poegër in 
Zuid-Bësoeki en op het schiereiland Djati-ikau in Banjoewangi; O— 5M. 
zeehoogte. Niet zeer zeldzaam. Buiten-Java: „N. -Australië, N.-Guinea" 
(K. Schdmann), „Timor, Celebès, Karimon-djawa" (Teysmann, e. a). — Blad- 
afval: Altijdgroen. — Bloei- en yrucht-tijd: Bloeiend en vrucht- 
dragend gevonden Aug. — November. — Gebruik : Aan de door ons 
ondervraagde inlanders onbekend. — Inl. namen: Aan de meeste 
inlanders, als te zeldzaam, bij name onbekend. Bij Tjilatjap door enkele 
inlanders: Bidma, j. geheeten. — Habitus: niets opmerkelijks. 
Arbor mediocris. Folia alterna, elliptica vel oblonga, apice obttisittscttla, 
bast snbrotundata vel obtusa, ad petiolitm abrupte aUeniiata, ibique plerumque 
subtus depresso-biglandulosa , coriacea, glabra, petiolata. Flores cymosi 
axillares bracteis sessilibtts subinvolucrati. — 5' 3— 1-ni ugregati, calijce 
cupuliformi i-fido, lobis acutis, utn'nque (omentello-sericeo, coriaceo; 
