BIGNOKIACEAE. Endl. 
B. ct H. Gen. PI. ii 1026.— Bureau, Monogr. Bign.— Miq F1. 
I. B. II 751 ; Ann. Mus. L. B. i et iii. 
Bloemen tweeslachtig, onregelmatig. Kelk 5-lobbig, tweelippig, 
scheedevormend of afgeknot. Kroon vergroeidbladig, tweelippig 
of bijna regelmatig, slippen in den knop dakpansgewijze. Meel- 
draden 5, meestal 1 onvruchtbaar of rudimentair, de andere twee- 
machtig, aan het einde van de kroonbuis ingehecht, aan den voet 
behaard of naakt. Helmknopjes met evenwijdige of uiteenwij kende 
in de lengte openspringende hokjes, twee aan twee naar elkaar toe- 
gebogen en samenhangend. Eierstok aan den voet door een 
klierachtige, vaak kussenvormige dikke schijf omgeven; meestal 
tweehokltig, met veel eitjes op vleezige zaaddragers twee aan twee 
aan weerskanten van het tusschenscliot vastgegroeid, dicht bij elkaar 
of met een tusschenruimte maar nooit tot één axile zaaddrager 
vereenigd; bij Crescentia éénhokkig met wandstandige zaadlijst. 
Stijl draadvormig. Stempel uit twee platen bestaande. Vrucht 
een tweekleppige doosvrucht, hokverdeelend ( = loodrecht op het 
tusschenschot) of schotverbrekend (= evenwijdig aan het tusschenschot) 
openspringend, dikwijls door een uitbreiding in het tusschenschot 
4-liokkig (Dolichandrone) of door het vleezig sponsachtig wordend 
tusschenschot, dat de zaadlijsten op zijde dringt, opgevuld {Stereos- 
permum)^ zelden een vleezige vrucht {Crescentia). Zaden dwars- 
geplaatst, plat, dikwijls met een gevleugelde zaadhuid, zonder kiem- 
wit. Navel streep- of stipvormig. Worteltje naar den navel gekeerd. 
Zaadlobben platgedrukt, omgekeerd hartvormig of gedeeld. 
Boomen of hooge klimmende of rechtopgroeiende heesters met 
abnormalen stambouw. Bladeren overstaand, zonder steunblaadjes 
