BlGNONIACEAE. 
— 70 — 
Aamn. — Beschrijving uitsluitend naar Herb. Kds. — Authentiek specimen niet door 
ons gezien; echter determinatie niet twijfelachtig. 
Geographische verspreiding: Uitsluitend of vlak aan het 
strand öf niet ver van de kust, in het gebied van eb en vloed 
(vloedbosch). Zoowel in West- als in Midden- en Oost-Java. In sommige 
streken nogal algemeen, b. v. in de vloedbosschen van Poegër. 
Buiten Java: „Maleische Archipel, Voor- en Achter-Indië" (Hooker). — 
Standplaats: Door ons alleen waargenomen op zouthoudende gronden, 
hetzij op verweerden zandsteen of vulkanische klei, hetzij op modder, 
b. V. in de Rhizophoren-bosschen. Groeit daar vooral in kreken en aan 
riviermondingen. Evenzeer in het vochtige West- als in het droge 
Oost-Java. Uitsluitend in de heete laagvlakte. Alleen in ijlgroeiende 
bosschen. — Voorkomen: Nooit gezellig-groeiend , maar in den 
regel verstrooid tusschen ander geboomte. — Bladafval: In den 
oostmoesson vaak maanden lang bladerloos of bijna bladerloos ; dan 
vruchtdragend. Een der weinige loofverliezende hoornen der javaansche 
vloedbosschen. — G r o e i sn e 1 h ei d : Volgens Gamble in Brits ch-Indië 
„groei middelmatig, 7 — 3 jaarringen per 25 mM. straal". — Bloei- en 
vrucht-tijd: Bloeitijd in December (Tjilatjap). A'^ruchten gedurende het 
geheele (?) jaar. — V ermenigvuldiging: Door zaden; deze gemakkelijk 
door water en wind verspreid. Geen wortelloten. — Gebruik. Hout 
Als te weinig duurzaam niet door de inlanders gebezigd. Voor bouwhout 
te klein, te krom en te laag vertakt. Op Karimon-Djawa zagen wij dit 
hout als surrogaat bezigen voor kurk; namelijk als drijvers voor vischnet- 
ten, iets wat ook Rümphiüs voor Amboina vermeldt. — Tochn. eigensch. 
v.h. hout: „Spec. Gew. 0.23—0.40" (Gamble) Spoedig sterk aan 
barsten onderhevig. Volgens Rümphiüs: „wit, doch naar het hart toe 
„iets rood-achtig getint ; en bij zeer oude boomen met een „licht rood 
„hart zooals soerèn" (? Cedrela) — Cultuur: geen aanbeveling — I n 1 a n d- 
sche namen: Ki-djaran, s. in Bantën en Preanger Djaran, j. of 
Kajoe-djaran op Kadjëng-kapal, j. in Banjoemas en Bësoeki Kajoe-djaran 
of Kajoe-peloh. j. in Pëkalongan. Door de inlanders vaak verward met 
Odina soms ook wel eens met Spondias (zie boven). — Habitus: De 
bladeren gelijken bedriegelijk op die van Odina i/ininiiifera, Bl. {Ana- 
cardiaceae), een boom, welke op Java uitsluitend gecultiveerd voorkomt. 
Deze Odina in vele streken door de inlanders inet deuzelfdcn naam aan- 
geduid als Dolichandrone. Nog een andere boom van de familie der Ana- 
cardiaceae, n. 1. Spondias mangif enim, Bl. heeft wat boomhabitus, bladvorm 
en bladgrootte aangaat, eveneens zeer veel overkomst met Z^oZ/c/fanr/ro/ie en 
wordt daarmede soms door de inlanders verward. Odina en Spondias hebben 
beide steenvruchten ; de eerste zoo groot als een erwt, de laatste zoo 
groot als een pruim ; de bloemen van beide boomen zeer klein en weinig 
in het oogvallend. In bloeienden of vruchtdragendeu toestand zijn beide 
dus gemakkelijk van D. te onderscheiden. Ook kan men hen reeds alleen aan 
de schors uit elkander houden : Odina heeft namelijk veel, Spondias weinig 
en Dolichandrone in het geheel geen gomhars in de schors. — In de vloed- 
bosschen van Java is dit de eenige boomsoort met lange sikkelvormige 
openspringende doosvruchten; en daarom aldaar dadelijk te herkennen. 
Arbor parva v. mediocris. Folia imparipinnata 3 — 5 jaga, foliola 
subcoriacea, glabra, subtus in axillis nervorum plerunKpie barbellata 
