Apocynaceae. 
— 102 — 
5. TABERNAEMONTANA, Plim. 
Kelk klein gedeeld of ingesneden, aan den voet der slippen met 
twee — talrijke kliertjes. Kroon trompetvormig ; buis aan den top, of 
in het midden eenigszins verwijd; kroonslippen in den knop naar 
links dekkend; keel zonder aanhangsels of haren. Helmknopjes 
toegespitst met korte helmdraden, in het verwijde deel der kroonbuis 
ingesloten. Schijf ontbreekt. Carpellen gescheiden, eitjes in talrijke 
rijen geplaatst. Stijl draadvormig; stempel van onderen met een 
(uit haren bestaande) ringvormige verdikking, naar boven spits, 
diep gespleten, maar schijnbaar enkelvoudig, daar de beide armen 
dicht tegen elkaar aangedrukt en vastgekleefd zijn. (Hooker „stigma 
fusiforme"). Vleezige koker vrucht meest dubbel, naar buiten om- 
gebogen door den sterken groei van de buikzijde, met zeer dikken 
vleezigen wand en kleine excentrische holte, veelzadig; na het 
openspringen, wat zeer laat gebeurt, wordt de wand kurk-leerachtig. 
Zaden met een diepe groeve aan de buikzijde en een stevige, zwarte 
rimpelige zaadhuid , omgeven door een purperroode, weeke, vleezige 
zaadrok, door de schrijvers vaak als pulpa, door Hasskarl als on- 
volkomen tusschenschotten aangeduid. 
Boomen of heesters met overstaande bladeren, welke aan den 
voet der bladstelen een axillaire , zich naar de zijde versterkende 
bladachtige uitbreiding hebben, die met die van het overstaande 
blad versmelt en den stengel eenigszins scheede-vormig omgeeft 
en in drogen toestand nog vóór het blad afvalt, waardoor zij met het 
geslacht Fagraea {Loganiaceae) overeenkomst vertoonen. Bloeiwijze 
terminaal soms zeer lang gestoeld, herhaaldelijk di- en trichotoom 
vertakt, met eindbloem; afvallende bracteae. Bloemen middelmatig 
groot. 
Het aantal over de geheele tropische wereld verspreide soorten bedraagt 
meer dan 100. 
AaniH. Als inwoners van Java geeft Miquel in de Fl. I. B. 1. o. behalve de alleen 
als sierplant gekweekte T. Coronm-ia, R. Bk. 5 soorten op, waarvan T. pauciflora en 
T. floribimda heesters zijn. 
Van de drie andere hoeft één: T. sphaerocarpa een algemeene verspreiding op 
Java; van de beide andere T. javanica en fagraeoides is het ons niet duidelijk op 
welke gronden Miqüel zo van T. sphaerocarpa onderscheidt. 
