Apocynaceae. — 118 — 
beneden versmald, geleidelijk in den steel overgaande, top stomp, 
dikwijls kort en breed-toegespitst met afgeronde punt. Aan den 
voet van den bladsteel is aan de binnenzijde een vleezige uitwas 
dikwijls 5 mM. lang, waaronder de kliertjes van den bladvoet ver- 
borgen zijn. Bloeiwijze een lang of kort gesteelde eindelingsche 
pluim, met in kransen geplaatste, gesteelde, saamgestelde bij schermen 
of een uit lang-gesteelde pluimen bestaande, niet- of kort-gesteeld 
eindelings 4 — veel-stralig scherm. Als het scherm ongesteeld is schij- 
nen de pluimen vaak uit de oksels van den bovensten bladkrans te 
komen. Bloemen kort-gesteeld (1 — 2 mM.), 12 — 15 mM. lang. 
Kelk klokvormig, lobben tamelijk spits, van huiten behaard. Kroon 
van huiten hehaard, zoomslippen breed-eivormig afgerond of cirkel- 
vormig, meest korter dan de helft der buis; kroonslippen van binnen 
behaard, aan den voet met een haarring romdom de keel. Stamper 
korter dan de buis of bijna evenlang. Stempel van boven 2-spletig, 
van onderen met een broeden zoom. Eierstok grof-behaard. Bloe- 
men sterk naar honig riekend, geheel groenachtig wit. Vruch- 
ten grauw; 300 — 500 mM. lang. Kleppen smal (6 — 8 mM. breed) 
van binnen licht-strookleurig, slechts weinig gedraaid; zaad lij n-lang- 
werpig, 6 — 10 mM. lang bij 1 — 5 mM., aan de toppen afgerond, 
langs de randen kortharig, aan de uiteinden met een 15 — 20 mM. 
lange haarkuif. 
Aanm. Beschrijving uitsluitend naar exemplaren van Herb. Kds. , geen authenthiek 
gezien. De specimina in iiet Herb. Bogor. uit Engelscii Indië afkomstig en een 
exemplaar uit den Hort. Bog. (waarschijnlijk van dezelfde afkomst) alsmede de af- 
beelding bij WiGHT Ic. t. 240, onderscheiden zich van den javaanschen vorm, waarvan 
een zeer groot aantal exemplaren uit alle deelen van Java in Herb. Kds. aanwezig 
is, door den bladvorm, die smal-lancetvormig, aan beide kanten spits is. Miquel veron- 
derstelt dan ook dat de teekening van Wiqht eene andere soort voorstelt. Bij de ja- 
vaansohe specimina is de omgekee rde ei-vorm en de stompe top typisch, hoewel aan 
een zelfden tak soms drie verso billende bladvormen kunnen voorkomen. De in 
Herb. Hort. Bogor. als A. spectabilis, R. Br. gedetermineerde, door Teysmahn 
in Timer Koepang verzamelde, vorm verschilt in niets wezenlijks van de javaansohe 
■specimina van A. scholaris, R. Br. 
Geogr. verspreiding. Geheel Java van O — 900 Meter zeehoogte 
algemeen. Vooral in laagvlakte van Midden- en Oost-Java veelvuldig. 
In lagere bergstreken van West- Java niet zeldzaam. Buiten Java: „Droge 
bosschen van Voor-Indië, Penang, Assam, Singapore, Maleische archipel, 
Australië en Afrika" (Hooker). — Standplaats: Zoowel op periodiek 
droge als op constant vochtige gronden. Vooral algemeen op periodiek 
droge gronden (o-a. in vele djatibosschen) en vooral in ijlgroeiende bos- 
