SAPOTACEAE, Endl 
BüRCK in Ann. de Buit. v. 1. p, 1 — 86.— Boerlage, Handl. ii. 
296. — Engler in Nat. Pfl. iv. 1. p. 126. — Miquel F1. L B. ii. 
1033 en 578. — Pierre, Notes botaniques sur les Sapotacées. 
„Bloemen regelmatig, meestal tweeslachtig. Kelkdeelen 4 — 8, 
dakpansgewijs, of in twee rijen klepvormig, zelden talrijk, blij- 
vend. Kroon vergroeidbladig , met meest korte buis, slippen in 
aantal gelijk aan de kelkdeelen of dubbel zooveel , soms door 
aanhangsels aan de rugzijde schijnbaar oo. Meeldraden even veel 
als kroonslippen of tweemaal zooveel, dikwijls in twee rijen, waarvan 
de met de kroonslippen alterneerende rij door staminodien kan 
vervangen zijn; helmdraden meest kort of indien zij lang zijn in 
den knop naar buiten omgeslagen ; helmknoppen basifix, dikwijls 
bewegelijk, met langsspleten zijdelings, min of meer naar buiten 
openspringend; helmbindsel dikwijls verlengd. Schijf meest weinig 
ontwikkeld , dikwijls ontbrekend. Eierstok bovenstandig , 2 — oo- 
hokkig ; stijl kort kegelvormig of lang priemvormig ; stempel niet 
verbreed. Eitjes, in elk hokje één, min of meer amphitroop, aan 
den binnenhoek vastgehecht. Besvrucht, dikwijls door mislukking 
1- of 2-zadig. Zaden met harde zaadhuid en streepvormigen zijde- 
lingschen, zelden basilairen navel. Kiem recht, worteltje naar beneden 
gekeerd, kiemwit ontbrekend of aanwezig." 
„Boomen of heesters, melksaphoudend, zelden onbehaard, aan de 
jonge deelen bijna altijd met roestkleurige viltharen bedekt. Bla- 
deren afwisselend , aan de toppen der takken bijeengezeten , leer- 
achtig, gaafrandig, vinnervig, zonder of met kleine spoedig afvallende 
steunblaadjes. Bloemen meest niet groot, in bundels of kluwens, 
zelden alleenstaand, in de bladoksels of aan de knoopen van ontbladerde 
takken, zeer zelden in axillaire trossen," (naar Boerlage). 
