DiLLENIACEAE. 
— 164 — 
snede (met den kelk 16 — 18 mM.) kogelvormig; elk hokje meestal 
met 1 — 3 zaden. Zaden: eivormig; onbehaard. Zaadhuid hoorn- 
achtig. 
Aanrn. Beschrijving naar talrijke specimina van Herb. Eds. en naar de afbeelding 
en beschrijving van Roxborgh. 
Het door ons onderzochte authentieke specimen van Zollinger komt volkomen met 
onze exemplaren van Java overeen. De verschillen daarvan met de D. pentagi/na, 
RxB. schijnen ons niet voldoende toe om naar het voorbeeld van Gilg (in Enol. und 
Prantl, Natürl. Pfl. III 125) de door Zollinoer in manuscript gegeven naam i); m«)io>", 
ZoLL. te handhaven. * 
Wij beschouwen D. minor echter als synoniem met D. pentagyna, RxB. van 
Britsch-Indië, welke zich bijna alleen door iets langere bloembladen, iets kleinere 
vruchten en iets kleineren kelk, zoomede door eenigszins grooter afmetingen der bin- 
nenste autheren van de javaansche D. pentagyna, Rxb. onderscheidt. 
Afbeelding in Roxburqh l.c. uitmuntend. 
Geogr. verspreiding. Bijna uitsluitend in Oost- en Midden- Ja va; 
aldaar overal O — 850 Meter, vooral op O — 500 Meter algemeen. In som- 
mige streken buitengewoon algemeen. In West-Java zeldzaam ; in Bantën 
uiterst zeldzaam. Buiten-Java: ïimor (Teysmann, Herb. Hort. Bog. ; 
„geheel Voor- en Achter-Indië" (Miq.) — Standplaats: Uitsluitend op 
constant of periodiek waterarme, vooral op steenachtige gronden. Uit- 
sluitend in ijlgroeiende loofverliezende bosschen; in bijna alle djatiwouden 
zeer algemeen. Vooral op ruggen; zelden in ravijnen. Nooit in hoog- 
stammig schaduwrijk heterogeen oerwoud. Ook in periodiek zeer drassige 
(Poeger). — Voorkomen : Verstrooid, maar veelal in zeer groot aantal 
tusschen Tectotia, Butea, enz. — Bladafval: In Oostmoesson maanden 
lang geheel bladerloos ; dan bloeiend en vruchtdragend. In de bergstreken 
(800 M.) nooit geheel kaal. — Gr oeis n el heid : In Britsch-Indië nogal 
snel: „5 — 6 ringen per 25 mM. radius. Jonge hoornen groeien zeer snel" 
(Gamble). — Bloei- en v r u c h t-t ij d : Begin en midden oost-inoesson 
bloeiend, einde oostmoesson (Oct. — Nov.) met rijpe vruchten. Draagt 
rijk vrucht. — H O u t (technische eigensch.). „Ruw, nogal hard, roodachtig 
grijs; zeer onderhevig aan barsten, scheuren en kromtrekken; sterk, 
zwaar, duurzaam, op radiale lengte-doorsnede gekenmerkt door de don- 
ker gekleurde mergstralen, die zich als breede banden aan het oog voor- 
doen. Poriën klein en middelmatig-groot ; vele poriën met een witte stol 
gevuld, die min of meer karakteristiek is voor dit hout. Mergstralen 
talrijk, nogal breed, afgewisseld door een gering aantal, zeer fijne merg- 
stralen. Jaarringen gekenmerkt door een smalle baud zonder poriën; 
deze ringen zijn zeer duidelijk in hout van Oudh in Voor-Indië, 
maar onduidelijk in hout van Burma. Spec. Gew. :=0.6 — 0.9 (Gamble). 
— Gebruik: Hout: Als te krom en te weinig duurzaam slechts hoogst 
« zelden door de inlanders gebezigd In Br. Indië soms voor inlandschen 
scheepsbouw. Schors, enz. In Br. Indië jonge vruchten en bloemknoppen 
gegeten ; op Java niet gebezigd. Schors en bladeren reukeloos en bijna 
smakeloos. Vrucht aangenaam aromatisch riekend, zoetachtig. — Cul- 
tuur: Niet aantebevelen. — Inl. namen: Bijna geheel Java Sew/joe,], 
of Sompor, 5. In ïëgal heet D. aitrea Sempoe, j. en D. pentagijiia djoent. 
j ; in de afd. Soemëdang van de Preanger wordt hetzelfde onderscheid 
