Lythraceae. 
— 192 — 
Aanm. Beachrij ving^ naar talrjjke exemplaren van Herb. Kds. 
De soort variëert, behalve in de gedaante en kleur der bladeren (waarnaar zelfs 
Wali.ich de soorten L. glauceseens, ohloiiga en angusta had aangenomen, die hij later 
weer heeft ingetrokken) ook in de alternisepale ribben op de kelkbuis, die bjj enkele 
specimina stomp eindigen, bij andere in 1 mM. lange, kromme, accessore kelktanden 
uitloopen ; voorts in de gaafrandige of gekartelde bloembladen en in de vrucht, die 
bij West-Javaansche exemplaren soms veel grooter en langwerpiger is dan bij de ty- 
pische. Ook bij de op Java nog niet in het wild gevonden L. floribitnda, Jack. komt 
volgens Clarke l.c. 577. een variëteit met accessore tanden voor door hem var. cus- 
pidata genoemd. 
Geogr. verspreiding. In geheel Java op O — 800 Meters; vooral 
in Midden- en Oost-Java O — 300 Meter zeehoogte zeer algemeen. Buiten 
Java: „Z. O.-Indië; Ceylon, China, Australië en Maleische Archipel. — 
Standplaats: Veelvuldig in bijna alle djatibosschen ; zelfs nog op 
periodiek zeer dorren, onvruchtbaren grond. Echter ook niet zeldzaam 
en zelfs in kolossale afmetingen op constant vochtigen, zeer vruchtbaren 
bodem in schaduwrijk, dichtgesloten, hoogstammig heterogeen oerwoud. 
Inzonderheid in de heete laagvlakte. Ook in bijna boomloze alang-alang 
wildernissen. — Voorkomen: Niet gezellig, evenwel vaak in groot 
aantal tusschen andere boomsoorten verstrooid. — Bladafval: In den 
regel loofverliezend ; in borstroken altijdgroen. — Ouderdom: Naar 
schatting zeer aanzienlijk. — Gr o ei s n e 1 h e i d : Nogal (?) langzaam; op 
150 Meter zeehoogte, op nogal onvruchtbaren grond na 5 jaar: H=6 
M. bij D = 6 — 8 cM. „In Britsch-Indië 4 — 5 „jaarringen" per eng. duim 
straal" (Gamble). — Bloei en vrucht-tijd: Het geheele jaar door. 
Bloemen vooral einde oostmoesson en rijpe vruchten begin West-moesson. 
De rijpe vruchten maanden lang na het openspringen nog aan den boom 
blijvend. — Vermenigvuldiging: Door zaden ; volgens inlanders ook 
door stekken mogelijk. Zaden gemakkelijk in groote hoeveelheden te 
krijgen. — Hout: „Spec. Gew. 0.6 — 0.7. Glimmend, licht roodachtig, 
hard; jaarringen gekenmerkt door een rij groote vaten. Poriën zeer 
ongelijk groot (van af buitengewoon klein tot groot). De grootere poriën 
veelal schijnbaar verdeeld, vereenigd door slnalle golvende en dikwijls 
anastomoseerende concentrische banden van een zacht weefsel, welke 
de kleinere poriën bevatten. Mergstralen zeer of buitengewoon smal, 
vaak onduidelijk. (Gamble). — Gebruik: Hout: Als bijzonder duur- 
zaam bijzonder stei'k en fijndradig in geheel Java door de inlanders zeer 
hooggeschat voor huis en bruggenbouw. Wel in zware, echter hoogst zelden 
in lange afmetingen. In gemakkelijk bereikbare plaatsen zijn op Java 
de bijzonder zware boomen meestal uitgeroeid; echter in Këdiri, Peka- 
longan en Bësoeki nog vrij veel hout van zware afmetingen aanwezig. 
Door Artillerie- Constrictie- Winkel te Soerabaja dit hout boven alle andere 
javaansche houtsoorten (ook boven djati) verkozen voor affuiten. In 
Britsch-Indië ook voor ditzelfde doel bij uitstek gebezigd. „In Burma 
het hoogst geschatte timmerhout na teakhout" (Gamble). Dit geldt waar- 
schijnlijk o.i. ook voor Java. In Britsch-Indië ook veel voor scheepsbouw 
(Brandis). Schors een weinig wrang en bitter ; bladeren reukeloos en sma- 
keloos. — Cultuur: Verdient sterk aanbevolen te worden m.h.o. op 
het buitengewoon deugdzame hout; vooral op vruchtbare gronden; ook 
in de djati-bosschen op de lager gelegen periodiek drassige plekken, 
waar de djati niet goed meer wil groeien. Als sierboom niet zelden in 
