Lythraceae. 
— 204 — 
Var. leptostachya, K. et V. — Bloeiwijzen langer en dunner, tot 280 
mM.; bloemen meer groepsgewijs geplaatst, veel kleiner dan het type, 
dikwijls met opgekromde bloemsteeltjes ; meeldraden in de 5 bloemen 
langen tijd naar binnen gekromd, nooit langer dan 2.5 mM. — $ bloe- 
men ongel ij kstij lig ; kort- en lang-stijlige beide vruchtbaar; de laatste 
dikwijls met meeldraden, die ongeveer even lang zijn als de eierstok. 
Aantn. Beschrijving naar talrijke" exomplarcn v.in Hi-rb. Kds. 
Hot is ons niet mogelijk de talrijke exemplaren van Herb. Kds., die in lengte 
van bloemsteel van stijl en meeldraden en in afmetingen der bloemen nogal ver- 
schillen geheel binnen de grenzen van een der door Niedenzu onderscheiden 
soorten te brengen. Onze variëteit lepiostachya, die zich in 't bijzonder door de 
dunne lange bloeiwijzen en de kleine bloemen onderscheidt, beantwoordt grooten- 
deels aan C. leptostachya, Planchon, maar is duidelijk heterostyl en heeft in de ^ 
bloemen de meeldraden na het opengaan det helmknopjes opgericht. De halfgeopende 
bloemen komen overeen mot fig. 414 in Baill. l.c. 436. 
Geogr. verspreiding: Geheel Java; O — 1300 Meter zeehoogte. De 
variëteit leptostachya in Bantën en de Preanger. Vooral in de heete 
laagvlakte. Nogal algemeen . Buiten J ava : onbekend. — Standplaats: 
Bij voorkeur op constant vochtigen grond, in altijdgroen heterogeen 
schaduwrijk oerwoud. Echter veelal ook op verlaten bouwvelden op- 
schietend. In de djatibosschen bijna alleen langs rivieren. Voorkomen: 
Veelal een 5 — 10-tal individuen bijeenstaande. — Bladafval; PAltijd- 
groen. — Bloei en vrucht-tijd: Door ons bloemen verzameld in 
Januari — October en rijpe vruchten in November. Vooral bloeiend in 
Juli. — Vermenigvuldiging: Draagt zeer rijk vrucht. — Gebruik: 
Hout: Alleen in enkele streken van West-Java voor huishouw gebezigd; 
daar duurzaam genoemd. Elders hoogst zelden gebezigd, omreden zeer 
hard, en nogal warrig. Spint wit. Kernhout roodachtig. Schors, enz.: 
Schors reukeloos, samentrekkend ; bladeren reukeloos bitter. — Cultuur: 
Bruikbaar in gemengde herbewoudingen m.h.o. op irrigatie. — Inl. na- 
men. In bijna elke residentie verschillend; en dan meestal nog aan de 
meeste inlanders onbekend; of in eenzelfde residentie onder 3 of meer 
namen bekend. Daarbij alle namen meestal zeer onbetrouwbaar. Alleen 
de naam Ki-banèn, s. alhoewel alleen locaal (Zuid Preanger en Bantën), 
vrij constant. De volgende o.i. weinig betrouwbare namen werden ons 
in loco door inlanders opgegeven {?))Vrakas, j. of ? Krakas,]. hij Soebah 
in Pëkalongan (elders aldus een Querciis-soort genoemd); {?)Tjèlèng , j. of 
(?)TjHèn(/an, j. bij Soerdja (Pëkalongan); Blis, j. of Blisan, j. bij Pring- 
araba (Banjoeraas); {?]Ki-bako, s. en {?)Ki-dJaral; s. bij Takoka 
(Preanger); {?)Sëpat, rad. bij Sëmpolan (Bësoeki) ; enz. In andere streken 
veelal andere boomsoorten onder deze naraen aau de inlanders bekend. 
— Habitus: Volwassen boora herinnerende aan Lagerstroemia speciosa. 
In bloei de aandacht trekkende door talloze, als franje neerhangende, bleek 
groene bloemtrossen met bijzonder kleine groenachtige bloemen. De niet 
zelden holle, dikke, knoestige stam is nogal kenmerkend. 
Arbor altissima. Ramuli teretes, glabri; folia elliptico- vel oblongo-lan- 
