t 
T I L I A C E A K (1) 
B. et H. Gen, i. 228 — Szyssylowicz, in Engl. Jahrb. vi 428. 
— ScHUMANN in EngI. und Prantl. Nat. Pfl. iii. 6 p. 8. — Boerlage 
Handl. i 130. 
Bloemen gewoonlijk zeldzaam ; polygaam regelmatig; 5-tallig. 
Omwindsel somtijds aanwezig. Kelk onderstandig, in knop klepvormig, 
vnjbladig of vergroeid. Bloembladen groot en gekleurd of klein, 
zeldzaam ontbrekend, dikwijls nabij den voet een klierachtig groefje; 
gaafrandig, verschillend in knoplooiing. Meeldraden dikwijls door 
een verheven bloembodem (androgynophoor) van de bloembladen 
gescheiden, gewoonlijk oo zeldzamer 10 ; soms voor een deel in stamino- 
dia veranderd, vrij of aan den voet 5-of 10-boederig; met di'aadvormige 
helmdraden ; helmknoppen 2-hokkig. Eierstok 2 — oo-hokkig met 
1 — oo eitjes in elk hokje Zaadlijsten meest axiel. Eitjes klim- 
mend of hangend, anatroop met buikstandige of zijdelingsche zaadnerf. 
Stijl enkelvoudig met kopvormigen of in takken verdeelden stempel. 
Vrucht 2-of meerhokkig of door mislukking éénhokkig, open- 
springend of in kluizen uiteenvallend of niet openspringend. Zaden 
1 — C50 in elk hokje, klimmend, hangend of dwars; kiemwit meest 
aanwezig. Kiem centraal. Zaadlobben gewoonlijk bladachtig. 
Boomen of heesters, soms kruiden soms klimmend. Bladeren 
afwisselend, dikwijls handnervig, met steunblaadjes, die dikwijls 
vroeg afvallen. Bloemen gewoonlijk in veelbloemige pluimachtige 
bloeiwijzen, die in bijschermen, uitloopen. Slijmbuizen in alle deelen 
der plant meestal aanwezig. 
(1 ) In navolging van Engler u. Prantl Nat. Ptl zijn de Elaeocarpaceae door 
B. et H. tot deze familie gerekend daarvan door ons als afzonderlijke familie 
afgescheiden. 
