TiLIACEAB. 
— 220 — 
met zeer korte, spitse plaat en breeden vierkanten, door dikke haren 
omlijsten voet; met een groote klier. Zuil 2 — 3 mM. lang met een 
dichten woUigen haarring van boven. Meeldraden ongeveer 125; op 
een verhevenheid tusschen den haarring en den stamper. Eierstok 
bleekgroen, dicht-wollig of zachtharig, stijl vpit-behaard, stempel fraai 
lichtgroen 4- of 5-lobbig, lobben gekarteld. Eierstok eerst twee- 
hokkig, meest met twee naast elkaar geplaatste eitjes in elk hokje, 
die na den bloei door een valsch tusschenschot gescheiden worden. 
Vrucht onbehaard, jong donkergroen, rijp zwart-violet, diep 2-deelig^ 
elke helft gaaf of gelobd, met één of twee steenen, steenwand hard. 
Kiem elliptisch met hartvormige zaadlobben en vrij lang; naar bene- 
den gekeerd worteltje. 
Aanm. Beschrijving uitsluitend naar Herb. Kds. Geen authenthiek exemplaar gezien. 
Determinatie niet geheel zeker. Piebre onderscheidt 4 vormen van deze variabele 
soort, waarvan 2 volgens hem op Java moeten voorkomen, die zich door de volgende 
kenmerken onderscheiden : 
a typica. Bladeren bijna geheel onbehaard, met zeer fijne en zeer spitse tanden. 
Bloemstelen 1 of 2 in de oksels, 3-bloemig. Bracteeën vroeg afvallend. Bloembladen 
aan den top drielobbig. 
P nmltiflora. Bladeren van onderen zachtharig met eenigszins klierachtige tanden. 
Bloemstelen 3 — 4-bloemig, 1 — 4 in de oksels met lang blijvende schutblaadjes. 
Al onze exemplaren onderscheiden zich van de beschrijving van Pierre door de 
niet gelobde, maar altijd lancetvormige bloembladen, de niet spoedig onthaarde bloem- 
stelen en vooral, doordat de onderste paren tandjes van den bladrand altijd zeer in 
het oog vallend klierachtig verdikt zijn. 
Bij de sterk behaarde west-javaansche exemplaren ((?. ohlongifoUa, Bl.) z{jn de 
bloemstelen dikwijls 2 — 5 bloemig; daarentegen komen meer dan 2 bloemstelen in de 
bladoksels zelden voor. 
Geogr. verspreiding: Geheel Java. Vooral in Midden en Oost- 
Java. In veel streken algemeen. Uitsluitend O — 900 M; vooral O — 300 
M. zeehoogte. Buiten Java: „Tropisch Afrika, Maleische Archipel, Aus- 
tralië" (Hooker). — Standplaats: Vooral in loofverliezend oerbosch. 
In vele djatiwouden nogal algemeen. Ontbreekt in schaduwrijk altijd- 
groen oerwoud. — Voorkomen: Verstrooid. — Bladafval: Loofver- 
liezend. — Bloei- en vruchttijd: Geheele jaar door ; vooral in den 
Oostmoesson. Bloeit vaak. Draagt rijk vrucht. — Gebruik: Hout: 
Als te krom, to weinig deugdzaam en te klein, niet door de inlanders 
gebezigd. Schors: reukeloos, eenigszins slijmig van smaak, evenals de bla- 
deren. — Cultuur : Niet aantebevelen. Inl. namen: In bijna geheel 
Midden en Oost-Java constant Oeris-oerisan, j. geheeten en door hen 
zelden met andere boomen verward. Soms echter abusievelijk Dëloeicak, 
j. evenals G. Microcos. In West-Java aan de meeste inlanders öf geheel 
onbekend óf onder den naam van laatsgenoemde soort. — Habitus: O.m. 
te herkennen aan de vruchten (zie boven). Gelijkt op G. Microcos, doch 
groeit krommer en heeft broeder platter kroon. 
