— 227 — 
TiLIACEAE. 
MiQ. Fl. 1. B. I. 2. 202. — 6r. almifolia^ Rxb. Hort. Beng. 42; 
WiGHT Ic. t. 84 ; — G. affinis, Lindl. (haud. Hassk.) in Trans. Hort. 
Soc. VI 265. — G. begonifoUa, Wall. Cat. 237, — O. glabra, Jack. 
Mal. Misc. I 14. — Microcos paniculata, L. ex W. et A. Prodr. i. 
81. — M. mala, Hamilt. in Trans. Linn. Soc. xiii 549. — M. Staun- 
toniana, G. Don. Gen. Syst. 551. — Rhbbde Mal. t. 56. 
Hoogte, stam, kroon en schors als G. paniculata, Rxb. 
Jonge twijgen, bladonderzijde langs de nerven, bladstelen en steun- 
blaadjes zacht- of ruwharig of dun behaard. Bladeren eivormig- 
langwerpig-lancetvormig met vrij lang toegespitsten top, aan den voet 
stomp, afgerond; met stompe, dikwijls ver uiteenstaande tanden of 
nagenoeg gaafrandig ; kort gesteeld (7 mM.); aan beide zijden don- 
kergroen; 100 — 160 mM. lang bij 35—75. Steunblaadj es korter dan 
de bladsteel, lancetvormig of gespleten. Driebloeinige bijschermen, 
door een omwindseltje van 3-spletige schutblaadjes omgeven, tot axil- 
laire of terminale pluimen veveeuigd. Bloemen als bij G.paniculata 
maar kleiner (kelkbl. 6 mM.); kroonbladen half zoo lang als de 
kelkbladen ; bloembodem als daar ; stamper nagenoeg onbehaard of 
met verspreide stervormige haren. Stempel stipvormig. Vrucht 
in de typische exemplaren) bolvormig (7 mM. in middellijn), met 
een van buiten zeer dun en sappig, van binnen vezelig vruchtvleesch. 
Drie of vier éénhokkige steenkernen. 
Aanm. Beschrijving naar Pierre en Kürz. en vergeleken met talrijke exemplaren 
uit het Herb. van Calcutta, waaronder één door Weiss in Hongkong verzameld. 
Een volkomen typisch exemplaar door Scheffer (zonder nadere opgave) op Java 
verzameld bevindt zich in Herb. Hort. Bog. ; evenzeer typisch is een exemplaar in 
Herb. Kds. 8653 j3 uit Këdoengdjati in Samarang. 
Onze overige als Grewia Microcos gedetermineerde exemplaren kunnen even goed 
tot Ér. paniculata behooren, daar bij alle de vruchten langwerpig en niet bolvormig 
zijn zooals in het typische exemplaar. Door de geringere beharing en smallere, minder 
getande en uitgeschulpte bladeren en door den nooit zachtharigen, meest ruwbehaarden 
of gladden stamper onderscheiden zij zich echter van de echte (?. paniculata, Roxb. 
Behalve het eene genoemde exemplaar uit Këdoeng-djati, kan het zeer goed zijn, 
dat al onze exemplaren tot één enkele soort ((?. Blumei, Hassk.) behooren, die even- 
zeer van (r. paniculata als van G. Microcos verschilt. 
G. Microcos zou volgens Pierre niet hooger worden dan 1 of 2 M, volgens KuBZ 
wordt zij echter gewoonlijk een boom van 13 — 16 Meter. 
Greogr. verspreiding, Inl. namen, Habitus, enz. als G. pani- 
culata Rxb. 
