Elabocarpaceae. 
— 238 — 
Geogr. verspreiding. Geheel Java. Uitsluitend 150 — 600 Meter 
zeehoogte. Vooral in Preanger veelvuldig. Inzonderheid op 600 — 1000 
Meter zeehoogte. Buiten Java „Burina, Cambodja" (Hooker). — Stand- 
plaats: Uitsluitend in dichtgesloten hoogstammig schaduwrijk hetero- 
geen oerwoud ; vooral op constant vochtigen, zeer vruchtbaren grond. 
Ontbreekt op slechtere gronden. — Voorkomen: Verstrooid, maar soms 
in zóó groot aantal bijeen, dat men van een Sloanea-vroud zou kunnen 
spreken (o.a. in enkele boschkoffietuinen op den Z. W. Galoenggoeng 
(Preanger) — Blad afval : Loofverliezend, doch slechts een paar dagen 
bladerloos en wel vlak vóór den bloei. — Bloei- en vrucht-tij d : Door 
ons in Juni en Dec. bloemen en het geheele jaar door rijpe vruchten 
verzameld. Draagt zeer lang en bijzonder rijk vrucht. De grond onder 
den boom ligt meestal met de stekelige bolsters der zeer kenbare vruchten 
bezaaid. Bloeit zeer kort. — Gebruik: Hout: Als te weinig duur- 
zaam, niettegenstaande de groote afmetingen, slechts zelden door de 
inlanders voor huishouw gebezigd. Voor pakkisten waarschijnlijk zeer 
geschikt. Schors eenigszins naar bittere amandelen riekend, bitter 
smakend. — Cultuur: Aantebevelen voor gemengde herbosschingen. 
— Inl. namen: In de Preanger en Bantën vrij constant: Bèlëkëtèbèk, 
8. of Boeloe-noen(j(joel, s. Beide namen zeer bruikbaar. Soms ook nog 
? Ki-sdmanff, s. genoemd. In Tëgal op den G. Slamat constant : Me- 
rantoii, j. of Mrantung, j. genoemd. Elders, vooral in Oost-Java, aan 
de meeste inlanders niet bij name bekend; daar soms abusievelijk Ke- 
soempheuh-klèny, md. geheeten; welke naam yoot BLra Orellana, Ij. geldt. 
Terwijl in vele streken van de Preanger deze Sloanea constant BHëkëfi'hck, 
s. heet, wordt bij Takoka in de Djampangs (Preanger) met dezen naam 
een andere boomsoort aangeduid en de Sloanea daar constant Boeloe- 
noenggoel, s. geheeten. — Habitus: Eigenaardig in den vruchttij d door 
de talrijke op Ra»iboetan {Nephelium) gelijkende langgestekelde vruchten. 
Bij het begin van den bloei bladerloos en de kroon gedurende den bloei 
door de jonge bladeren roodbruin gekleurd, toppen der twijgen geheel 
met geelwitte bloemen bedekt. Verder o.m. te herkennen aan zwakken 
bittere amandelen geur van de schors, iets wat overigens bij de javaansche 
woudboomen alleen bij Pijgeuin- en P*v<»»s-soorten schijnt voor te komen. 
Arhor altissimu ineunte anthesi defoliata, raniulis novelUs foliis spadiceis, 
floribus luteo-viridescentibus numerosis conspicua. Folia sub-alterna, el- 
liptica et elliptico-oblonga acuminata, basi rotundata vel sub-cordata, 
rarius lanceolata vel obovato-lanceolata, basi subcuneata, longe petiolata 
(25 — 75 mM,), adiilta coriacea, glaberrima, xitrique nitida; 115 — 230 
mM. longa. Stipulae minutae, deciduae. Flores solitarii, laterales vel 
pedtmculis hrevissimis subracemosi ; prope basin ramuloriim novellorum 
vel ad apicem annotinorum dense cunferti, cum pedicellis 12 — 20 mM. 
longis breviter tomentelU. Calyx saepissime i-sepalus, sepalis basi 
leviter coalitis aestivatione oalvata vel sub-imbricata late-ovata. Pe- 
tala plerumque 4 {rarius 5-9 valde i>iaequalia) late-oblongttf apice 
inaequali-fissa et acute dentata, utraque facie sericea. Stamina nnmerosa 
