Elaeocarpaceae. 
— 246 — 
even als van E. tuberctüatus Roxb. door de korte spits toeloopende aanhangsels der 
helmknopjes. In Herb. Kds. komen nog éen of meer met E. obtusus zeer verwante 
soorten voor, waarvan één waarschijnlijk beantwoordt aan de door Pierre naar het 
Herb. Reinw. beschrevene E, dentatus, met 1.5 — 2.5 mM. lange aanhangsels der helm- 
knopjes, stomp-grof- getande bloembladen en veel grooter vrucht. — De bovenstaande 
beschrijving is door ons opgemaakt naar slechts 4 specimina (8398 |3 , 8389 ƒ3 j 8390 
en 6376 waarvan de soorts-bepaling door de aanwezigheid van bloemen en vruchten 
boven eiken twijfel verheven was. Voor de onderstaande gegevens werd echter ook 
gebruik gemaakt van onze aanteekeningen bij de talrijke niet bloeiende specimina 
(8388 e, 8399 p, 11268 ƒ3, enz.) van Herb. Kds. 
Geogr. verspreiding: Bijna uitsluitend in de hoogere bergstreken, 
vooral op 1200 — 1400 Meter zeehoogte. In Madioen door ons nog op 
1750 M. gevonden. Vooral in West- en Midden- maar ook, hoewel zeld- 
zamer in Oost Java. In Bantën en Banjoewangi ook in de laagvlakte 
op 50 M. boven zee gevonden. In veel bergstreken o.a. G. Karang 
(Bantën), G. Gëde en G. Galoenggoeng (Preanger), G. Oengaran (Sama- 
rang) nogal algemeen. Buiten Java: ? „ Achter-Indië, Malakka, Borneo, 
Sumatra" (Hooker). — Standplaats: Bijna uitsluitend in schaduw- 
rijk heterogeen altijdgroen oerwoud op constant vochtigen grond. — Voor- 
komen: Meestal verstrooid ; op den Zuid-Karang min of meer gezellig. — 
Ouderdom: Naar schatting aanzienlijk. — Bloei- en vrucht-tijd 
Zelden, doch zeer rijk bloeiend en vruchtdragend. Door ons bloemen 
verzameld in April en November; rijpe vruchten in Juni en October. — 
Gebruik: Hout: Hoewel in groote hoeveelheden niet moeilijk te 
krijgen als te weinig duurzaam slechts zelden door de inlanders voor 
huishouw gebezigd. Spint: wit, reukeloos : Schors enz. schors en 
vruchten reukeloos, zeer bitter. Cultuur: Voor herbewouding m. h. o. op 
irrigatie zeer aan te bevelen. — Inl. namen. Bijna altijd zonder waar- 
de, aangezien deze boom door de inlanders meestal met andere boom- 
soorten verward wordt. Tot deze onzekere namen moeten de volgende 
gerekend worden: ? Hoeroe-ködja, s.; ? Ki-handjoewang, s., ? Hoe roe, s. ; 
? Woeroe, j. enz. Vooral in de bergstreken weinig bekend. In Banjoe- 
wangi: ? flandoel, j. In Bantën: bij Tjilëgon Tangtalang, s. en bij Tjémara 
(Tjaringin) Talangtang, s. De drie laatste namen hoewel alleen van locale, 
toch van eenige waarde. — Habitus: Weinig in het oog vallend. Nogal 
eigenaardig zijn o.a. de zeer bittere smaak van schors, vruchten en bla- 
deren, en de fraai gele kleur van de binnen-schors. Gelijkt nogal op 
grandiflorufi ; echter zijn de kelkbladen niet fraai roze en zijn de vruch- 
ten veel grooter. In loco bijna niet te onderscheiden van E. dentatus, 
Reinw., tenzij aan den steenkern. 
Arhor alta. Innovationes, petioli juniores, iiiflorescentiae plus minus dense 
sericeo-pubescentes, cetera glabra. Folia obovata vel obovato-lanceolata, bast 
sensirn attenuata, in petiolum brevem vel longiusciilum (15 — 30 mM.) producta, 
surstim plus minus attenuata summo apice obtusa., margine obtusinscule- 
serratula; coriacea; nervis venisque subtns prominentihus reticnlato-venosa ; 
stipulae minntae valde deciduae. Flores albidi in racemis 8 — 15-floris, 80 
niM. longis dispositi. Pedicelli ±15 M. longi. Sepala lanceolata, extus 
mm petalis sericea, intus-glabra, petala obverse trigona breviter laciniata, 
