Elaeocarpaceae. 
— 252 — 
wit naar boven verbreed ; 8 M. lang, 6 mM. breed ; tot op de helft 
ongelijk gedeeld- franje vormend ; van buiten nagenoeg onbehaard ; aan 
den voet eenigszins aangezwollen en daar, van binnen, in het midden, 
en langs den rand kroesharig gewimperd. Schijf met 5 vleezige 
behaarde, nagenoeg onverdeelde lobben. Meeldraden 30 — 40; wit, 
zeer kort gestoeld ; helmknop geelachtig-wit, ongeveer even lang als 
de helmdraad (2 mM.) ; kleppen stomp, niet gebaard, de buitenste 
iets langer dan de andere, in knop er over heen gebogen. Stuifmeel 
8 (j.. lang. Eierstok zeer lichtgroen ; wollig-behaard, 3-hokkig, met 
6 eitjes, stijl behaard ; in knop ongeveer 3 maal langer dan de eierstok. 
Vuchten: in trossen; langwerpig-bolvormig ; 25 — 35 M. lang 20 
— 25 breed, van buiten vuilpaarschgroen, met weinig witachtig 
vruchtvleesch en zeer dikken houtachligen, aan beide zijden afge- 
ronden, bijna gladden, eenigszins ongelijk gegroefden en op de door- 
snede gemarmerden steen (steen wand 8 — 12 mM.), 2- tot drie- 
hokkig met één wit, langwerpig zaad in elk hokje. Kiem iets 
korter dan het zaad; worteltje 2 mM. lang. 
Aanm, Do beschrijTing is genomen naar een aantal exemplaren uit Herb. Ess. 
alle uit Tjibödas afkomstig, en vergeleken met een niet bloeiend takje Tan een au- 
tbenthiek exemplaar vam Blume en met de beschrijving van Miqüel l.c. Onze de- 
finitie staat dus niet geheel vast. Van E. stipularis Bl. bij Mast. l.c. p. 404. verschilt 
zij door eenige vrij belangrijke kenmerken; constant 3-hokkige (niet 5-hokkige?) 
eierstok, de 40 (niet ,15 — 20") ongobaarde (niet ,|gebaarde") helmknopjes en de 
2- of 3- (niet één)-hokkige vrucht). De door Masters beschreven plant komt daar- 
entegen volgens PiERRE l.c. PI. 148 (behalve in de aanwezigheid van steunblaadjes) In 
al deze bijzonderheden met E. tomentosus Bl., overeen, zoodat bet ons niet onwaar- 
Bobijniyk voorkomt dat Masters de beide (volgens Pierre moeilijk te onderscheiden) 
soorten heeft verward. 
In Herb. Kds. komen nog twee (of 3) met de beschrevene zeer verwante soorten 
overeen, waarvan het materiaal nog niet volledig is; de een uit Oost-Java (4148 t) 
onderscheidt zich door de 15—20 mM. lange, zeer spitse, gezaagde steunblaadjes en 
door de kleinere bloemen aan lange dicht opeengehoopte trossen, de veel kortere 
helmknopjes, die aan den top eenige zeer kleinere haartjes dragen. De andere (ver- 
schillende exemplaren uit Midden Java (8450 en van de zuidkust) heeft regel- 
matig tweelobbige steunblaadjes met zeer spitse, dikwijls geiyke lobben, en eveneens 
kleinere bloemen aan korte (hoogstens 80 mM. lange) trossen; bjj deze laatste bedraagt 
het aantal meeldraden meest 25 en is de eierstok dikwjjls 4-hokkig. 
Opmerkelijk is het verschil in smaak der schors van deze boomsoort. Zoo smaakte 
b.v. de schors van een en denzelfden boom (8427 |3) in Maart 1890 zeer bitter, 
terwjjl die in Augustus 1893 niet bitter, maar eenigszins samentrekkend was. 
Geogr. verspreiding: Uitsluitend in de Preauger ( West- J a va) op 
1300—1500 M. zeehoogte bij Tjibodas op den G. Gëde en bij Tjigèntèng 
op den G. Këndeng-Patoeha. Op eerstgenoemde standplaats algemeen, 
