I. LEGUMINOSAE-MIMOSEAE. — 284 — 
LiNN. Spec. ; Roxb. Cor. ii. t. 174; — Desmanthus ci«em<s, Willd. ; 
DC. Prodr. ii M5 ; — Desmanthus callistachi/s, Hassk. Flora 1842; 
PI. Jav. 415; — CalUcea calUstachi/s, Hassk. Cat. 290] — Acacia 
cinerea, Spr. syst. iiil43; — A. DaJea, Desv. ; DC. l.c. 451; — 
BüRM. Zeyl t. 2; Pluk. Phyt. t. 121. 
Zeer lage boom; veelal boomheester, hoogstens H = 6 — 8 M. bij 
D. = 15 — 20 cM. Stam: Nogal krom ; met knoesten ; zonder doornen ; 
zonder wortellijsten; laag bij den grond vorksgewijze vertakt. Tak- 
ken, vooral de jongere, dicht gedoomd. Kroon: Laag aangezet, 
zeer ijl, onregelmatig. Schors: 3—4 mM. dik. Zeer taai. Bui- 
ten grauw. Doorsnede vuilgrijs. Binnen vuil-wit. Met overlang- 
sche barsten. Zonder lenticellen. Zonder gomachtig sap. Zonder 
bladgroen. 
Twijgen, bloemstelen en bladstelen ijl-grof harig. Bladeren: 
Vinnen dicht bijeen geplaatst, 6 — 10-juIddg ; blaadjes 12 — 24-juk- 
kig, lijnvormig, spits, met afgeknotten voet ; gewimperd ; met een 
dun gestoeld kliertje onder elk juk, lichtgrijsgroen. Blaadjes van 
boven glimmend-groen, onder dof-grijsgroen ; 3 — 5 mM. lang. Het 
geheele blad 40 — 80 niM. lang. Steunblaadjes dun, priemvormig 
circa 3 mM. lang. Bloem ar en langer dan het blad aan korte 
zijtakjes, die door blijvende steunblaadjes dakpansgewijs zijn omge- 
ven, en die somtijds door doornen zijn vervangen. Bloemen licht 
paarsch (door de meeldraden) ; welriekend. Kelk en kroon groen- 
achtig wit ; bovenste helmdraden geel, onderste licht paarsch met 
gele helmknopjes. Stamper lang-behaard, geel. Vruchten lint- 
vormig; sterk gezwollen op de zaden; tot een kluwen bijeengezeten, 
eindelijk (?), openspringend vuilgrauw. Jonge vruchten bruingroen. 
Aanm. Beschrijying naar Herb. Kd3. Geen authenthiek gezien. 
Volgens Benth. Mim. l.c. 382 zoude de javaansche vorm van dit geslacht tot D. 
niitans Benth. en niet tot D. cinerea W. et Arn. beboeren. 
Als eenig verschil tusschen beide soorten geeft hij echter op, dat de blaadjes bij 
D. nutans 2 — 4 lin. (7 — 12 mM.) lang zouden zijn, de peul 4 — 5 lin. (12 — 15 mM.) 
breed en by D. cinerea de blaadjes 0.5—1 lin. (of circa 2—3 mM.) lang, de peul 3— 4 
lin. (8 — 12 mM.) breed. Al onze exemplaren komen nu nader bij de laatste verhou- 
dingen, zoodat wij deze bij gemis van authenthieke exemplaren wel voor D. cinerea 
moeten houden. 
Volgens Baker in Hook. F1. B. I. l.c. is D. cinerea echter een struik, waarvan dc 
twggen in doornen eindigen. 
