— 289 — 
I. LEÖUMINOSA.E-MIMOSEAE. 
iu N. O. Bësoeki. — Zie verder over het gebruik van de schors in Teijs- 
mannia dl, 4. — Cultuur: Verdient sterk aanbeveling met het oog 
op de toenemende vraag op Java naar looi-bast. Is tot dusver op Java 
nog niet in het groot aangeplant ; wel in het klein o. a. in Samarang en 
Madioen. Wellicht geschikt voor wegenbeplanting iu djatibosschen en jein- 
gesprengt" in djatieulturen. — lui. namen: Geheel Jsi\a Pilanff j. a. of 
Pèlany, md. Geen andere boomsoort op Java aldus genoemd. — Habi- 
tus: Acacia-tyTpe; eigenaardig door de meestal licht-gele schors, den 
zuilvormigen dikken stam, den donkergroenen en meestal dichten kroon. 
Herinnert soms aan zeer oude Sèngon-hoomen (Albizzia stipulata Boiv.) 
Daarvan door schorskleur echter dadelijk te onderscheiden. Vergelijk 
voorts Acacia iomentosa Willd. 
Arhor altissima. liamuli novelli cutn petiolis, spinis et inflorescentiis 
tomentelli vel inflorescentiis tomentellis exceptis glabra. Spinae stipulafes 
validae, rectae, usque 70 mM. lonyae, nigro-fuscae vel parvulae albidae non- 
numqiiam fere deficientes. Pinnae 2 — l2-(saepius 5 — II-) jiigae; foliola 
12 — 30-jiiga, oblique oblongo-linearia, obttisa, rigida, glabra vel puberula, 
4 — 12 mM. longa. Glandula infra jugum infimum velinterjugapluria vel 
fere omnia. Capitula breviter pedtmcidata, invohicello deciduo in medio 
pedunciilo; parva; lutea, in paniculas amplas racemosas fioribundas terminales 
disposita. Legumen anguste lineare, sub-rectum vel curvatum valde conpla- 
natum plerumque sub-articulatum, glaberrimum vel iomentellum. 
2. Acacia tomeiitosa, Willd. Spec. iv 1087 ; Hassk. Retzia i 205. 
Benth. Mim. 508; MiQ. F. I. B. i 1077; Hook. F. B. I. ii 294; 
— Acacia chnjsocoma^ MiQ. Fl. I. B. I. p. 6, — Mimosa iomentosa, 
RoxB. Hort. Beng. 41. — M. Kleini, Poir. Dict. aupp. i 82. 
Nogal lage boom: H = 13— 18 M. bij D = 30— 50 cM. Stam: 
Ongedoornd. Meestal nogal krom ; kort ; steeds regelmatig- en her- 
baaldelijk-vorksgewijze vertakt. Zonder wortellijsteii. Takken: 
Alle dikkere takken ougedoornd en schuinopw^aarts. Uiterste twij- 
gen zeer talrijk, gedoomd, dun, min of meer recht opstaande en in 
horizontale platte vlakken samenkomende en daardoor de kroon 
zeer eigenaardig, uit een aantal platte lagen bestaande, welke te 
zameu een oiiregelmatigen, ijlen, schermvormigen kroon vormen. 
Schors: 7 — 10 mM. dik. Zeer taai. Buiten meestal grauw, nogal 
ruw en met veel overlangsche barsten. Doorsnede bruinrood. Bin- 
nen vuil-wit. Sterk afschilferend. Zonder bladgroen. 
19 
