— 307 
I. LEGUMIN.OSAE-MIMOSEAE. 
trokken met afgerondeu, niucronateu top, dun leerachtig, buigzaam. 
Zaden klein, ongeveer 12; op 5 — 8 mM. afstand, door cirkelronde 
verhevenheden uitwendig op de kleppen aangeduid. Vruchten 170 
mM. lang bij 15 breed, dichte trossen vormend. Zaden klein, 
elliptisch, 6 bij 4 mM. 
Aanm. Beschrijving uaar talrijke specimina van Herb. Kds. vergeleken met het 
een exemplaar van Miquel in Mus. Bot. Hort. Bogor. 
Volgens MiQüEL l.c. zouden de meeldraden één duim (26 mM.) lang zijn. Bij onze 
exemplaren ig de geheele middelijn van het hoofdje nog niet half zoo lang-. 
Exemplaren uit Oost-Java waarschijnlijk tot dezelfde soort behoorende, maar niet 
bloeiënde in Herb. Kds. aanvifezig, variëeren dour een langere, meer wollige beoaring 
der bladspillen en jonge deelen, en door iets breedere, eenigszins gestoelde vruchten. 
En de boom is meestal? kleiner en krommer dan de gewone A. lehehhoides Bth. 
Geogr. verspreiding: Vooral in Midden- eu Oost Java;inWe8t- 
Java niet verder westwaaarts dan Soemedaug waargeuomen. Uitsluitend 
in de heete laagvlakte; niet boven 500 Meter zeehoogte. In vele stre- 
ken van Middeu-Java algemeen. Buiten Java: „ïimor'' (Beistham). 
— Standplaats: als Alb. stipulata ; wellicht nog minder kieskeurig, 
wat aangaat de periodieke droogte van bodem en lucht. In ijl-groeiënde 
loofverliezende bosschen, nooit in dicht gesloten, schaduwrijk oerwoud. 
— Voorkomen: In groot aantal verstrooid in de meeste djatibosschen ; 
met 2 ./4cacï«-soorten ; soms min of meer gezellig groeiend o.a. in boseh 
Soembërwaroe. — Bladafval: Maanden lang bladerloos en dan vrucht- 
dragend einde oostmoesson. — Bloei- en vrucht-tijd: Bloemen ver- 
zameld in Maart tot Juni en rijpe vruchten Juni tot September. Maan- 
den lang vruchtdragend, doch nogal kort bloeiënd. — Vermenigvuldi- 
ging: Produceert buitengewoon veel zaden. — Gebruik: Hout : Door de 
inlanders niet gebezigd, doordat op de groeiplaatsen dezer houtsoort bijna al- 
tijd nog deugdzamer soorten voorkomen. Kernhout breed ; zeer donkerbruin 
in schakeeringen. — Schors enz.: geen gebruik bekend; wrang eenigszins 
bitter, in de keel prikkelend, reukeloos. — Cultuur: Verdient geen aan- 
beveling; tenzij wellicht als schaduwboom in Liberia- kofüetuinen, echter 
beneden 600 Meter zeehoogte. — Inl. namen: Alleen in Midden-Java 
naam nogal vaste naam; n.1. Kedingding, j. in Saraarang, Soerakarta, enz. 
Elders veelvuldig door de inlanders met een paar andere Albizzia-soorten 
en zelfs met Adenanthera verward. Zoo werden in loco de volgende, ook 
voor andere boomsoorten geldende namen opgegeven : (?) Tèkik, j. ; (?) 
Kajèn, j. en (?) Wangkal, j. — De madoereesche naam Rèng, md. en do 
soendaneesche Tarisi, s. schijnen bijna uitsluitend voor deze soort gebe- 
zigd te worden. Vaak door inlanders voor Alb. stipulata aangezien en 
dan (?) Sèngöii, j. of (?) Djeundjing, j. genoemd. — Habitus: Precies 
Alb. stipulata, echter stam niet zóó dik en niet zóó hoog; nooit zooals 
de echte Sèngön, j. nog boven 500 Meter, zeehoogte voorkomend. Van 
alle andere javaansche Albizzia-aoovten te herkennen aan de bijzonder 
kleine bloemen. 
Arbor alta. Pinnae 3 — 8-jugae (jylerwnque i—ü). Foliola 20- 2é-juga 
