— 317 — 
I. LEGUMIirOSAE-MIMOSEAE. 
Bentham vergist zich waar bij I.c. 585 zegt, dat P. itmbellatiim de eenige gedoomde 
soort der series i zou zijn, daar onze soort evenzeer gedoomd is. 
Geogr. verspreiding: Zeer algemeen in Oost-Java; vooral in 
Z. en Z. O. Bësoeki. Nogal zeldzaam in Midden-Java en zeer zeldzaam 
in West-Java. Uitsluitend op 0—50 Meter zeehoogte. — Buiten Java, 
„Australië; Tiraor (Bentham). — Standplaats: Nagenoeg uitsluitend 
op den ziltigen, dagelijks overstroomden modderbodem der vloedbosschen 
tusschen Sonneratia, Bhizophora, enz. Ook op drassige, ziltige gronden 
aan den zoom dier wouden. Hoogst zelden op een andere standplaats, en 
dan nog alleen op periodiek zeer waterarmen bodem beneden 50 Meter 
zeelioogte. — Voorkomen: In do meeste vloedbosschen (o.a. in Bësoeki) 
talrijke individuen verstrooid; echter niet gezellig. — Blad afval: Al- 
tijdgroen. — Bloei- en vrucht-tijd: Het geheele jaar door bloeiend 
en vruchtdragend. — Gebruik: Hout : Als te krom, te knoestig, en 
hout te weinig duurzaam niet door de inlanders gebezigd. Schors bitter 
en wrang. Schors en bladeren reukeloos. — Cultuur: Voor wegenbe- 
planting misschien bruikbaar op gronden, waarop door zoutgehalte andere 
schaduwboomen niet willen groeien. — Inl. namen: In geheel Midden- 
Oost-Java bijna altijd Lom, j , soms daar ook (bijv. in Banjoewangi) 
Haram-haram, j. geheeten. In West-Java (o.a. in de Preanger) constant 
Lambaran, s. genoemd. Zoover ons bekend, geen andere boom aldus 
door de inlanders genoemd. Zelden door hen met andere boomsoorten 
verward. — Habitus: Eigenaardig; herinnert in kleur, grootte en vorm 
der blaadjes aan PUhecolohiutn dulce Bextr. (zie boven blz. 269) de takken 
echter vol groote doornen en de stam veelal door talrijke gedoomde stamloten 
omgeven. Trekt in de vloedbosschen dadelijk de aandacht door den zeer 
krommen knoestigen stam, de donkergroene, laag-aangezette kroon, de 
nogal fijn gevinde bladeren en de eigenaardige peulen. 
Arhor alta, gibbosa, turion^bus dense aculeatis, ramulis jtmioribus cum 
innovationibus tomentellis. Pinnae 1 — 2-juyae. Foliola 4 — 1-jiiga ; oblique 
obovata vel oblong a ; obtusissinia ; supra glaberrima ; nitida; venosa ; 
subtus glabra vel ad costam pubenila. Pedimculi axiUares saepe gemini, 
foliis breviores, raro subpaniadati. Flores in capitido longiuscule pedicel- 
lati, piibescentes vel subglabri. Calyx corolla 3- vel S-plo brevior. Legumen 
lomentaceum, rectum vel incurvatum, fere lignosum; 200 mM. longum et 
30 — 35 mM. latum; demum in articulos monospermos solutum. 
5. Pithecolobiuiii muiitaiiiiiii, Benth. Lond. Journ. iii 209 ; 
Mimos. 580; MlQ. P. I. B. i. s. p. 36; Hassk. Cat. nov. 269. — Inga 
montana, Span. ex Miq. F. I. B. i. s. p. 36 non Jungh.; — Pithecolo- 
bium falcifolium, Hassk. PI. Jav. 418. — /. mhfalcata^ Zoll. Flora 
1847. 706. — Inga falci/ormis, Hassk. Hort. Bog. 291 
Nogal lage boom: H=12— 17 M. bij D = 25— 35 cM.; meestal 
