— 319 - 
I. LEÖÜMINOSAE-MIMOSEAE. 
Oost-Java; bijna uitsluitend op 600—2000 M. in West-Java, soms ook op 
100 — 1800 Meter zeehoogte; echter ook daar bij voorkeur in de berg- 
streken. Buiten Java: „Fillippijnen; Borneo." (Bentham). — Stand- 
plaats: Bij voorkeur in zeer dichtgesloten, schaduwrijk, altijdgroen 
heterogeen oerwoud op constant vochtigen, vruchtbaren grond. Zelfs in 
de diepste schaduw nog goed groeiende. Ook wel eens in jonge bosschen 
op verlaten bouwvelden. Nooit in de djatiwouden en nooit op periodiek 
zeer dorren bodem ; evenmin op drassigen grond. — Voorkomen: 
Steeds verstrooid; doch niet zelden in groot aantal als onderhout in 
hoogstammige bergbosschen. — Bladafval: Altijdgroen. — Bloei- en 
V r u c h t-t ij d : Het geheel jaar bloeiend en vruchtdragend. — Verme- 
nigvuldiging: Door zaden. Deze gemakkeljjk het geheele jaar door 
te verkrijgen. Draagt echter niet zeer veel zaad. Gebruik: Hout : Als 
te weinig duurzaam, te krom en te klein, niet door de inlanders gebezigd. 
Hout wit; geen kernhout. Schors, enz.: In Samarang houden de inlan- 
ders de bladeren voor vergiftig voor hoornvee. Elders schijnt dit aan 
de inlanders onbekend. Schors, jonge bladen en kiem wrang, bitter en 
scherp prikkelend in de keel, reukeloos. Oude bladeren bitter. — Cultuur: 
Hoewel tot dusver nog niet op Java gecultiveerd, meenen wij de cultuur 
sterk te mogen aanbevelen in herboschingen met het oog op grondver- 
betering en irrigatie en wel dicht opeengeplant als onderhout tot dekking 
van den bodem ; vooral onder zulke hooger groeiende boomsoorten als 
Alhizzia moluccana MiQ., die zich veelal reeds tegen het 10" jaar 
zóó , licht stellen", dat het op den bodem der cultuur doordringen- 
de zonlicht spoedig weer een groot deel van den nuttigen invloed 
verloren doet gaan, welke die boomsoorten in den aanvang op de grond- 
vruchtbaarheid uitoefenden. Het zou o.i. daarom sterk aanteradea 
zijn in plantsoenen van Alhizzia moluccana reeds tegen het 4® of 5" 
jaar, wanneer dat plantsoen in den regel nog goed gesloten is, andere 
schaduw-verdragende inheemsche boomsoorten en vooral ook deze soort 
aanteplanten. Evenals bij Alb. moluccana werden door ons aan de wortels 
van Pith. montanum vele knolletjes gevonden ; waarschijnlijk wordt dus de 
grond door den groei dezer boomsoort rijker aan stikstof. — Inl. namen: 
In West-Java, evenals Alhizzia montana Benth., meestal Haroeman, s, 
geheeten; daar echter soms ook Ki-haroeman, s.; Ki-tökè, s. (evenals Al- 
bizzia-soorten) en zelfs bijv. bij Tjibödas ('s Lands Plantentuin) Djeundjing, 
s. genoemd, evenals Alb. stipulata Benth. In Banjoemas, Tegal en 
Pëkalöngan constant Wèwè, j. of Sèngön-wèwè, j ; in Samarang steeds- 
Sèngör, j. of Sèngön-wèwè, j. De vier laatste namen uitsluitend aan 
deze boomsoort gegeven en aan de meeste inlanders bekend. In Bësoeki, 
Banfën en Madioen was de naam dezer boomsoort aan de meeste der 
door ons in loco ondervraagde inlanders onbekend. Door enkelen in 
Bësoeki op het Raoeng-Idjèn-gebergtesoms Tèngèh, md.of Sökeuh-tètigèh, md. 
of Sökenhan, md. Laatste drie namen alleen zeer locaal en van weinig 
waarde, aangezien ook voor andere boomsoorten geldig, — Habitus: 
Precies Alhizzia montana Benth.; daarvan evenwel o.m. te onderscheiden 
door : ruitvormige breede blaadjes en de kurkertrekkvormige peulen ; en 
doordat Alb. montana nooit in dichten schaduw groeit. 
Arbor parva vel mediocris. Ramuli acutanguli saepe fere alati, fusco- 
tomentelli, demum glahrescentes, nigricantes. Pinnael — 12- , nonnunquam 
