I. LEGUMINOSAE-MIMOSEAE. — 
322 — 
Helmdraden tweemaal zoolang als de kroon. Vrucht (in de ja- 
vaansche specimina) lijn-lancetvormig; naar boven spits uitloopend met 
een stekelpuntje, naar onderen in een 10 — 20 mM. langen steel 
versmald; sterk afgeplat; 100 — 130 mM. lang bij 16 — 20 mM. breed, 
met een ongeveer 5 mM. breeden vleugel langs de buiknaad; van 
buiten fijn-dwars-gerimpeld, met ongeveer 15 goed ontwikkelde aan 
horizontale zaadstrengen geplaatste, obovate, afgeplatte zaden; twee- 
kleppig openspringend. Zaad: Zaadhuid donkerbruin, zeer hard ; 
kiem wit, niet recht ; bladachtige zaadlobben ; kiemwit doorschijnend, 
de kiem sclieedevorniig omgevende, eenigszins hoornachtig. 
Aantn. Beschrijving naar Herb. Kds. — Een bladfragment uit het Herb. MiQ. uit 
Mus. Lugd. Bat. vergeleken. Bij het laatste zijn de meeste blaadjes breeder, minder 
toegespitst en hebben een hartvormig afgeronden voet. Onze vruchten zijn langer eu 
bevatten meer zaden dan die van het exemplaar vn Teysmann, waar zij ongeveer 
100 mM. lang zijn en 6 — 10 zaden bevatten. 
Geogr. verspreiding: Uitsluitend in Midden Java gevonden op 
600 — 1100 Meter zeehoogte. Op den Slamat bij Simpar in Tegal; op 
het Midangan-gebergte bij Pringamba (Banjoemas), enz. Zeldzame boom. 
Buiten Java: „Op Sumatra en tot op 1200 M. in Achter-Indië" (Baker). 
— Standplaats: Uitsluitend op constant vochtigen, vruchtbaren grond. 
Vooral in gesloten hoogstammig altijdgroen heterogeen oerwoud. Soms 
op verlaten bouwveldeu opgeschoten. — Voorkomen: Nooit gezellig. 
— Blad afval: In Britsch-Indië loofverliezend volgens Gamble. Op • 
Java : (?) altijdgroen. — Ouderdom: Zeer aanzienlijk. — Groeisuel- 
heid: „Snelle groeier" (Gamble). — Bloei- en vrucht-tijd: Rijpe 
vruchten in October. — Hout (techn. eigensch.): „Spec. Gew. 0.6. Spint 
wit. Kernhout licht rood ; nogal hard. Poriën van middelmatig tot 
groot, meestal ovaal en in twee tot vijf deeleu verdeeld. Mergstralen 
smal of nogal breed." (Gamble). Gebruik: Hout: Volgens de Javanen 
niet duurzaam en daarom niet gebezigd. Volgens Gamble in Britsch- 
Indië voor theekisten, huishouw en meubels. Volgens Braxdis goed tim- 
merhout. — Schors enz.: Op Java niet door de inlanders gebezigd. Schors 
eenigzins stinkend, iets zoetachtig smakend. Bladeren reukeloos, zeer 
bitter. — Cultuur: „Wellicht geschikt als schaduwboom in koffietuinen" 
(van Romburgh). Misschien ook in gemengde herbosschingen van kale 
berghellingen bruikbaar. — Inl. namen: Zoowel in Pëkalongan als in 
Tëgal en Banjoemas constant Dëlimas, j. of Dlinias, j. geheeten. Aldus 
geen andere boomsoort genoemd. — Habitus: Met Parkia intermedia 
Hassl. een der hoogste Leguminosen van Java. Van dezen boom o.m. 
dadelijk te onderscheiden, doordat Acrocarpus slechts weinig ontwikkelde 
wortellijsten en veel grootere blaadjes heeft. Jonge boom dadelijk te 
herkennen aan de bijna 1 M. lange dubbel-gevinde bladeren, waarvan 
de blaadjes aan Djèngköl, j. herinneren. Een 2 M. hooge loot herinnert 
in blad eenigszins aan Oroxijlwn indicum Bl. 
