6 
rum suorum reverentia, salutaturus, caput, sopore febrili grave, 
sublevabam, et ore tumente variolarumque nigra congerie de- 
formi magistrum dilectum alloqui rauca voce tentabam, donec 
subridens Tu, blandaque, ut soles, voce: ne plura, dicebas, sed 
quietus, ut decet aegrotum, recumbas. Qui quidem salutandi 
conatus per longum morbi decursum quotidie a me repetiti 
deciesque a Te frustra sedati, posthaec tanquam proverbio fuere 
Boerbergio meo S c hleusn eroque, iam inter coelites, cum 
animo ad risum simulque et lacrymas prono capitis tumidi et 
variolarum copia penitus obruti nutus inconcinnos memoria 
repeterent. 
Quam igitur, iuxta Dei clementiam, curis Tuis debeo vi- 
tam,, cum in historiae naturalis studio crescente indies ardore 
consumserim, aequum esse ac iustum censeo, eiusdem me fru- 
ctum qualemcunque in Tuos honores conferre simulque et ani- 
mum gratum et vota pia palam hodierno die profiteri. 
Scribebam Vratislaviae ad Viadrum die XXIV. lulii 
a. MDCCCXXXIII. 
