5 
quoque ante triginta et octo annos laurea coronatum, munus 
atque officium, quo sociorum vota et gratulationes ad Te per- 
ferre iubeor, neque illae ipsae, quae vere botanici argumenti 
sunt, de Hedysari gyrantis Linnaei motu, et vis electricae in 
istam plantam influxu, observationes, neque omnino quae ad 
rem herbariam spectantia innumeris aliis locis scriptorum Tuo- 
rum abs Te docte summoque ingenio adnotata leguntur. 
In causis quidem haec erant omnia, nec ubi unum sokim 
superque sufficiat, sanus quisquam plura quaesiverit argumenta; 
neque ipse ultra quaesivi, sed potius abreptus sum alia cogita- 
tione, quae hisce diebus, resonante per omnium ora Tuo no- 
mine, nova quasi vi et integritate occupabat animum, praesen- 
temque in me semper, at tacitam, iam provocavit pietatem, 
ut rupto silentio missaque privata sua modestia, primum inter 
argumenta, per se quidem multo graviora, poscere locum cau- 
sasque reliquorum agere conetur. Magistrum Te appellat sua- 
vissimum, semper colendum, benefactorem, medicum, aegroto 
auxilium, solatium, vitam ferentem; commonefacit Te, animo 
benefactorum memoria tacto, illorum temporum, cum lenae stu- 
diorum causa commoratus, variolarum maligna febre ego cor- 
riperer graviterque laborarem; quod ubi primum ex aliis audi- 
visti, ne horam quidem moratus, statim me visitasti curamque 
discipuli Tui animo vere paterno habuisti atque omnibus, quae 
ad morbum sanandum necesse esse videbantur, ita prospexisti, 
ut desiderium curae domusque patriae omnino nullum apud 
me, nisi quod filium absentem deceat, relinqueretur. Viget sem- 
perque in animo manebit huius morbi memoria: quanto desi- 
derio adventum Tuum expectabam; ut Te intrantem pro sum- 
ma, qua tum temporis iuvenum animi magis ac hodie imbuti 
erant virorum doctorum maximeque professorum et praecepto- 
