4 
Quisquis autem ad famiiiae cuiuslibet plantarum cognitio- 
nem attentus, naturae in ea creanda viam prosequi et magnam 
matrem quasi ex insidiis observare studet, in eo is denique tan- 
quam laborum fine acquiescat necesse est, quod unam illam fa- 
miliae huius integramque effigiem, seu vultum patruum, dis- 
solvi ab eadem in plurimas didicerit imagines, ad leges naturae 
effictas, communique omnium similitudinis cum prima stirpe 
vinculo coniunctas. 
Quae formae discretae cum fundamento sint cognitioni di- 
stinctae sui ordinis, ordinemque revera ipsae conslituant atque 
generent, genera merito vocantur suisque quaeque nominibus 
genericis appellatae posteris traduntur. Laurinas igitur tractando 
et ego in genera nova incidi, quae cuncta in libro meo pluri- 
bus exponentur. 
Horum autem unum Tibi, vir praeclarissime, more inter 
rei herbariae studiosos solemni, statim ab initio, cum primum 
eius characteres eruissem, consecratum Tuoque nomine orna- 
tum, in schedis meis latebat. Nunc autem Laurea illa, hodie 
quam celebras, ante quinquaginta annos optimo augurio a Te 
adeptam, alterius huius Lauri me admonet, quam Tuam esse 
arborem decrevi, et, Te patrono confirmatam Hufelandiam 
appellatum iri ab omnibus, qui posthaec plantarum historiae 
studebunt, spero et opto. 
In hoc autem genere Tuo nomine appellando non sola re- 
verentia Tua ductus sum, nec merita Tua, quibus inter medicos 
summo loco splendes, me sola movere, nec viri summae huma- 
nitatis, benevolentiae, sapientiae gloria, per omnem orbem ter- 
rarum divulgata et celebrata, neque amplissimorum munerum 
Tuorum devota consideratio, neque Praesidis x\cademiae Na- 
turae Curiosorum, quae Socium Te hodie laeta salutat, a se 
