TRIANGULATIE DER RESIDENTIE BANJOEMAS. 27 
boven spraken, werden op eene hoogte van 7 ellen met den mid- 
denbooni ten stevigste met bindrotting verbonden. Hunne onderein- 
den staan in den omtrek eens cirkels van 3 ellen straal ten stevigste 
in den grond bevestigd. Hunne boveneinden steken boven het ver- 
bindingspunt ter hoogte van 3 ellen uit en op deze wijze vormen 
zij het geraamte van een' dubbelen kegel, dat verder met gespleten 
bamboe tot op een afstand van 3 ellen boven en onder het vereeni- 
gingspunt wordt toegevlochten. De stevigheid, waarmede nu reeds 
de deelen van het geraamte aan een zijn verbonden, wordt door dwars- 
en onderlinge verbindingen der zes hoofdbamboe vermeerderd. Dit 
signaal biedt in het toppunt , waar beide kegels elkander aanraken , 
het kenbaar en onveranderlijk punt aan voor de horizontale aardsche 
hoekmetingen, gelijk wij boven zeiden van gewigt; de geheel sym- 
metrische vorm van het signaal en zijne onderdeden, boven en on- 
der, regts en links van dit punt maken daarbij de instelling ge- 
makkelijk in het ruitje, gevormd door de horizontale en vertikale 
draden in den kijker. De bovenste rand van den bovensten kegel, 
die scherp tegen de lucht is afgeteekend, vormt de horizontale lijn, 
die wij in de tweede plaats in een doelmatig ingerigt signaal als 
noodig vooronderstelden. Hoewel de oppervlakken van de beide 
kegels van het signaal niet wiskunstig zuiver zijn en de vorm der 
kegels dikwerf tot die van eene piramide nadert, zoo heeft toch het 
gebogen oppervlak dezer kegels een' nadeeligen invloed op de naauw- 
keurigheid der metingen, dewijl twee metingen op hetzelfde signaal 
volbragt, verschillende resultaten zullen opleveren, afhangende van 
de verschillende wijze, waarop op het oogenblik der meting het sig- 
naal door de zon wordt verlicht. De bamboe, die door de werkinir 
van weer en wind helder wit uitbleekt, schitterde daarbij somwijlen 
door het helder zonnelicht getroffen, zoo goed als de beste heliotroop. 
De ondervinding heeft daarbij geleerd, dat zwarte voorwerpen zich 
met de grootste naauwkeurigheid en scherpte tegen de lucht aftee- 
kenen. Daarom werden de signalen steeds zwart gnemaakt. Daardoor 
werd de nadeelige invloed van den vorm eenigzins veronzijdigd, hoe- 
