VISCH FAUNA VAN AMBOINA. 
35 
antice caninis 2 parvis; maxilla inferiore dentlbus pluriscriatis , utroque latere medio canino 
unico curvato magno, anlice canino minore rcctiusculo sursum et extrorsum spectante; rictu 
valde obliquo; praeoperculo subrectangulo angulo rotundato, postice, inferne anguloque den- 
ticulato, denticulis numerosis angularibus ceteris majoribus; suboperculo intoroperculoquc 
denticulatis ; operculo spinis conspicuis 3, media ceteris longiore, superiore obtusiuscula ; 
dorso elevato convexo ventre convexo non altiore; squamis ciliatis, non squamatis , prae- 
operculo 7, operculo 5 vel 6, lateribus 52 p, m, in serie longitudinali ; linea laterali antice 
valde adscendentc , flexura valde aperta caudam versus descendente , singulis squamis 
tubulo subsimplice notata ; pinna dorsali spinosa basi postice tantum squamata , spinis medio- 
cribus, posterioribus subaequalibus dorsali radiosa humilioribus , spiniï' 3» spinis 2» et 4^* 
multo longiore corpora minus triplo humillore, spina la spina ultima duplo circiter breviore; 
membrana interspinali mediocriter emai'ginata ; dorsali radiosa obtusiuscule rotundata ; pecto- 
ralibus acutluscule rotundatis 4| circiter, ventralibus acutis radio 2° in filum producto 3J- 
circiter, caudali profunde emarginata lobis acutis 3| circiter in longitudine totius corporis; 
anali acuta dorsali radiosa altiore , spina 3* spina 2* vix longiore corpore triplo circiter hu- 
miliore; colore corpore pulclire roseo, pinnis dilute roseo; vittis lateribus inferne 2 roseo- 
margaritaceis longitudinalibus , superiore operculo inciplente supra axillam decurrente et cauda 
inferne desinente, inferiore osse suborbitali incipiente supra basin pectoralis inferiorem de- 
currente et paulo post analem cauda inferne desinente ; pinna dorsali basi violascente ; cau- 
dali basi superne et inferne violascente; pinnis pectoralibus basi vitta transversa roseo-mar- 
garitacea. 
B. 7. D. 10/17 vel 10/18. P. 2/14. V. A. 3/7 vel 3/8. C. 1/13/1 et lat. brev. 
Habit. Amboina, in mari. 
Longitudo specimlnis unici 134"'. 
Aanm. De Indische Archipel blijkt meer en meer, vrij talrijke soor- 
ten van Anthias te voeden. Vroeger maakte ik reeds een paar soor- 
ten van dit geslacht van den Indisclien Archipel bekend, t. w. An- 
thias cichlops Blkr en Anthias manadensis Blkr. Mijne verzameling is 
sedert met nog vier soorten van dit geslacht verrijkt, alle afkomstig 
van de wateren van Amboina. Die daarvan, welke hieronder beschre- 
ven zijn, laten zich van de overige mij bekende soorten afscheiden 
door eene eigenaardigheid in het schubstelsel , zijnde er de schnbben 
van kop en ligchaam aan de basis met eene kleine, doch goed zigt- 
bare schub bedekt , even als bij sommige soorten van Holacanthus en 
Butis. De onderwerpelijke soort is zeer goed herkenbaar aan haar hoog 
ligchaam, draadvormig verlengden 2"^ buikvinstraal , langen 3^ rug- 
