50 
ACHTSTE BIJDRAGE TOT DE KENNIS DER 
oculi dimidio anteriore desinente, 2| in longitudine capilis; dentibus maxillis pluriseriatis par- 
vis , serie externa seriebus internis majoribus , utroque latere maxilla superiore 23 p. m. sub- 
aequalibus , maxilla inferiore 20 p. m. inaequalibus, anterioribus distantibus ; maxilla superiore 
antice utroque latere caninis 3 inaequalibus; maxilla inferiore caninis nullis; praeoperculo 
squamis in series 3 dispositis , margine posteriore anguloque denticulato, limbo alepidoto parte 
squaniata minus duplo graciliore; operculo spina plana bene conspicua; squamis ctenoideis 
50 p. m. in serie longitudinali ; linea laterali antice adscendente, tune lineae dorsi parallela : 
pinna dorsali spinis gracilibus , totis osseis , sat validis, non productis, posterioribus 7 subaequa- 
libus corpore minus duplo humilioribus, membrana inter singulas spinas vix emarginata ; dorsali 
radiosa dorsali spinosa non vel vix altiore , postice obtusangula; pectoralibus acutis 5^ ad 5^, 
ventralibus acutis radio 1° in filura producto 5| ad , caudali profunde incisa lobis acutis, 
superiore inferiore longiore in filum producto Sl circiter in longitudine corporis; anali spina 
3a spinis ceteris longiore parte radiosa non emarginata postice acutangula humiliore; colore 
corpore superne roseo, inferne argenteo; pinnis radiis roseis, membrana roseo-liyalinis ; dor- 
sali spinosa et radiosa flavo marginata; anali dimidio basali guttulis flavis in seriem longitu- 
dinalem dispositis. 
B. 6. D. 10/9 vel 10/10. P. 2/14. V. 1/5. A. 3/7 vel 3/8. C. 1/15/1 et lat. brev. 
Habit. Amboina, in mari. 
Longitude speciminis unici 225"' filo caudali incluso. 
Aanm. Talrijke soorten van Dentex van den Indisclien Archipel , 
zijn in habitus, vinbouw, en kleuren zoo na aan elkander verwant, 
dat eene oplettende beschouwing harer kenmerken noodig is, om ze 
niet met elkander te verwarren. Daaruit ontstaat, even als voor de 
soorten van vele andere geslachten van visschen, eene volstrekte nood- 
zakelijkheid van uitvoerige diagnosen , wil men latere Avaarnemcrs niet 
in verlegenheid stellen, de door hen geobserveerde soorten tot reeds 
bekende terug te brengen. De onderAverpelijke en de hieronder be- 
schrevene soort zijn daarvan weder nieuwe voorbeelden. Beide behoo- 
ren tot de slanke soorten van het geslacht met 10 rugdoornen, zonder 
hondstanden in de onderkaak en met fijn getand preoperkel, ongeveer 
50 schubben op eene overlangsche rei, rooskleurig ligchaam en vinnen, 
niet uitgesneden rugvinvlies, geheel beenachtige niet verlengde rug- 
doornen en zeer lage onderoogkuilsbeenderen. De soorten van Den- 
tex toonen nog nader aan , wat ik reeds herhaaldelijk elders heb aan- 
gemerkt, hoe weinig belangrijk in vele familiën of geslachten is het 
al of niet getand zijn des preoperkels , een kenmerk, wat door Cuvier 
