10 
VERSLAG VAN DE GEODESISCHE 
de hand des menschen van zijne welige wouden ontdaan, levert op 
eene hoogte van 3000 tot 5000' uitmuntende weiden voor paarden 
en runderen op. 
In het regentschap Magelang wordt de suikerkuituur voor parti- 
kuliere rekening gedreven. De chinesche opkooper en molenaar, 
geeft een voorschot op het gewas en betaalt tot ƒ14 recepis de 1000 
stoelen, of wel ƒ10 koper, waarbij de onkosten van spitten en be- 
mesting voor rekening van den fabrikant komen. Geen dezer fa- 
brikanten werkt met die instrumenten en apparaten, waardoor hij 
zou kunnen wedijveren met europesche kontraktanten. Zonder twij- 
fel zou het produkt vermeerderen , wanneer europesche kapitalen en 
europesche industrie hier werden aangewend en zeker zou de bevol- 
king er bij winnen. 
Voor het Gouvernement plant de bevolking koffij en indigo. Deze 
laatste kuituur wordt in 1858 met 240 bouws verminderd, namelijk 
in het distrikt Menoreh. De gronden schijnen daar minder geschikt 
te zijn voor deze kuituur, waardoor zij bezwarend wordt voor den 
planter, die hoogstens eene jaarlijksche belooning van ƒ12 recepis 
geniet. — 
Om tot mijn reisverhaal terug te keeren. Zondag den 12 den April, 
kwam ik met mijne werkzaamheden op den Merbaboe gereed , en 
vertrok van daar over Genian en Grabak naar Setjang, de eer- 
ste post tusschen Magelang en Temanggong. Van daar ging ik 
per rijtuig naar Temanggong. Hier werd ik door eene ongesteld- 
heid overvallen, die mij noodzaakte naar Magelang terug te keeren 
om geneeskundige hulp te zoeken. Den 17 Je " hervatte ik mijne reis naar 
Temanggong. Den 18' len en I9 llen vertoefde ik aldaar en deed op een 
punt even buiten de negorij de noodige metingen ter bepaling. 
Intusschen werd door de bevolking van Kadoe op den Soembing 
een tweede signaal gebouwd, wat mij later in Zuid-13agclen van 
voordeel is geweest. 
Maandag 20 April vertrok ik over Parakan naar Djoemprit welk 
punt ik den volgenden dag bepaalde. 
