52 
BESCHPw IJ VINGEN VAN 
B. 5. D. 13/11 vel 13/12. P. 2/14. V. 1/5. A. 2/11 vel 2/12. C. 15 et lat. brev. 
Habit. Amboina, in mari. 
Longitudo speciminis unici 49"'. 
Aanm. Deze soort zou volgens hare operkeldoorntjes tot het ge- 
sU^cht Pristotis Rüpp. te brengen zijn. Dit geslacht is echter moeije- 
lijk te behouden wegens den langzamen overgang dier doorntjes 
bij sommige soorten tot slechts platte operkelpunten die geene doorn- 
achtige geaardheid meer* bezitten. Ik heb mijne eigene soorten van 
Pristotis daarom later ook tot het geslacht Pomacentrus terug ge- 
bragt, Avaarin zij geheel behooren. Pomacentrus toewmnis is gemakkelijk 
herkenbaar aan hare slanke gedaante, zeer laag niet uitgerand en 
ongetand onderoogknilsbeen , gering aantal rugvin- en aarsvinstralen . 
violette overlangsche kwabben op de oranjekleurige staartvin, enz. 
LABEOIDEI CYCLOIDEI. 
DUYMAERIA Blkr. 
Dentes maxillis uniseriati conici, utraque maxilla antice canini 4 
magni. Linea lateralis continua. Caput praeoperculo operculoque 
squamosum. Praeoperculum denticulatum. Pinnae dorsalis et analis 
basi squamosae, caudalis basi squamis 3 magnis. Spinae anales 3, 
dorsales 9. Membrana branchiostega radiis 5. 
Aanm. De heer Valencienxes uitte reeds in 1839 het vermoeden, 
dat men eene soort , welke hij Gtenolahrus flageUifer noemde en naar een 
ontkleurd voorwerp beschreef, tot een eigen geslacht zou brengen, in- 
dien men haar beter zou kennen. Sedert werden beschrijvingen en af- 
beeldingen gepubliceerd , een door de heeren Temminck en Schlegel 
in de Fauna Japonica onder den naam van Crenilabrus fiageUifer en twee 
door den heer Richardson in de Ichthyologie der reis van de Sul- 
phur onder den namen Gtenolahrus aurigarius en Gtenolahrus ruhelUo , 
welke blijkbaar tot de tijpe van Gtenolahrus flageUifer CV. behooren. 
Zelf beschreef ik twee hiertoe behooren de soorten van l^)anda en 
